İnsanlıkİnsanlar ve Duygular
Dünyamızda insan mekanikleşiyor. Mekanikleştikçe insanlıktan uzaklaşıyor. Belki bu epeyce sert bir sav. Bu savı bütün kesimler için kullanamayız. Ama kullanabileceğimiz kesimler var. Insanın bürokratlaşması, hele çağımızda bir çeşit makine haline gelmesidir; yabancılaşması, daha da çok yozlaşmasıdır. Bürokrat, kullanılan adamdır, bir çeşit alettir.
Kitabımız Yaşar Kemal'in ön sözü ile başlıyor. Ve buradan bile anlıyoruz, insanlık ile insanın makineleşmesi arasındaki çizgiyi eserleştirdiğini....
Eser anladığımız üzere hapishane de geçiyor. Siyasi suçtan içeri giren mahkum. Günlerce işkenceye maruz kalıyor. Ama yaptıklarına işkence demek bence az bile kalır. Okurken benim gibi boğazınızda bir düğünlenme , gözlerinizde damla bekler durur. İşkence görmüş insan artık bambaşka birisi olmuştur. Aşağilanmanin en dibini yaşamıştır. " insanoğlunun insanlığına kıymanın ne demek olduğunu bilir."
..
Hapishane de bir sürü Nuri vardır. İşkence gören Nuri, karısından mektup bekleyen Nuri, kıdemli Nuri, Bıçak taşıyan Nuri... insanların bütün halleri gibi....
·
131 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.