!Dikkat Spoiler Var!
Orhan Kemal’in ağlayarak yazdım dediği romandır ‘El Kızı’.
Öncelikle büyük bir hevesle başladım. Dönemin toplumsal çatışmaları, sınıfsal ayrımlarını büyük bir titizlikle romana yansıtmış Orhan Kemal. Okudukça kayınvalideyi boğmak istiyorsunuz orası ayrı. Nedendir bilmem ortalara doğru biraz sıktı beni. Annesi ve karısı arasında kalmış bir adam ve karısının fazla mütavazi oluşu her şeye boyun eğmesi beni sinir etti biraz sanırım. Sonlara doğru geldiğimde biraz polisiyeyi andıran bölümlerle akıcı hale geldi benim zihnimde. En çok üzüldüğüm kişi istisnasız Nazan. Ölüme yürürken bile onca yaşanmışlıklarına rağmen oğlunu düşünüyordu. E tabi Haldun’u unutmamak lazım. Yetişkinlerin aptal saptal olaylarında hep çocuklar etkileniyor.
Bir de bön garson olayı var. Polisten ne kaçıyorsun be adam? Ortada senin aleyhine tek bir suç yok. Bildiklerini polise anlatsan zaten doğrulanacak. Ne yazıkki yok yere kaçıp tırın altında kafasının yassılaşmasını tercih etti.
Genel olarak beğendim ancak sanırım biraz popülariteye güvenip fazla beklentiye girmişim.
Bu arada Orhan Kemal’in kalemine tek bir laf yok tabii ki. Yalın ve ne vermek istediğini kolaylıkça anlayabileceğiniz bir dil kullanmış. Dönemi çok güzel yansıtmış.
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.