Nazan Bekiroğlu üslubunu "Nar Ağacı" ile sevmiştim. Bu kitabında da yine muhteşem bir anlatım vardı. Kelimeler ile çizdiği tabloların renk cümbüşünde resmen kendimi kaybettim yine.
Mücella'daki karakterler hepimizin hayatından aşina olduğu kadınlar, geç kızlar ve çocuklar... O kadar samimi geliyor ki karakterlerin kendi hayatınızda tanıdığınız birilerini çağrıştırması, okurken hayatınızda bir geçmişe bir âna yolculuk ediyorsunuz.
Karakterler tanıdık gelse de hikayeleri yeni. Öyle bir örgü ile anlatılmış ki olaylar; en basit bir olaya bile büyük bir merak duyarak okudum. Sıradan insanların, sıradışı hikayeleri... ve Mücella'nın o çalkantısız, heyecansız hatta tek düzen hayatının kuytusunda kıvrılıp kitaba yumuluyorsunuz.
Kitaptan ipucu vermemek adına çok detaydan bahsetmeyeceğim. Ancak özellikle bayanların okuması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum.
... ve son olarak da "âh Mücella, âh" diyorum...
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.