kitap ansızın ve nedeni bilinmeyen bir şekilde insanların kör olmasından bahsediyor. karakterlerden sadece bir tanesi kör olmuyor. açıkçası körlüğün neden olduğu merakı beni çok çekti ve sürükledi. onun dışında çeken bir şey yoktu: kitapta üzerine düşünülecek cümlelerden ziyade günlük dil kullanılmıştı.
körlerin karantinaya alınması ve yaşadıkları zorluklar bana pandemi dönemini anımsattı, sanki o günleri tekrar yaşıyormuş gibi hissettim.
başta sonda verilecek mesajı tahmin ediyosunuz ama “düşündüğüm kadar basit bir şey değildir, yazar onu daha derin, uzun anlatır sonunda” diyosunuz ve anlatmıyor. mesela o tek kör olmayan kişinin neden sadece onun kör olmadığına değinilmesi gerekiyordu, onu da bekledim değinilmedi. sonu hüsrandı. gerçek hayatta da gözlerim 5 derece miyop-astigmat. lens çıkardığım an kör oluyorum o yüzden görmenin önemini çok iyi biliyorum, kitap bana sadece tekrar 300 sayfa boyunca gözlerim gördüğü için şükrettirdi.
·
85 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.