Gabor Maté ile tanışmam bu kitap sayesinde oldu. Sosyal medyada videolarına sık sık rastlıyordum, merak ettim ve sonunda kitabını aldım. İyi ki de almışım… Çünkü bu kitap benim için sadece bir okuma deneyimi olmadı, hayatıma da çok özel bir zamanda eşlik etti. Kitaba başladığımda kızım İlke’ye hamileliğimin son haftalarındaydım. Doğum yaklaştığı için bitiremedim, devamı ise kızım doğduktan sonraya kaldı. O yüzden bu kitabın bende yeri çok ayrı, hem anne olma yolculuğuma hem de kendi içsel yolculuğuma eşlik etti.Kitap bana şunu çok net hissettirdi: Biz çoğu zaman “hayır” diyemiyoruz ama bedenimiz bizim yerimize “hayır” diyor. Ve biz bunu görmezden geliyorsak vay halimize… Toz pembe hayaller kurmak kolay, ama o pembeler gidince geriye kalan sadece toz olmasın diye kendimize bakmayı öğrenmeliyiz. Yüzleşmekten korktuğumuz her şeye bakmayı, suçlu aramadan kendimizi tanımayı… Çünkü ortada suç yok. Kendimizi tanıdığımızda ise kurduğumuz hayaller artık boş hayaller değil, gerçekten yaşayabileceğimiz hayaller oluyor.Bu kitap, sıradan kişisel gelişim kitaplarından çok farklı. Sizi avutmaya, şişirmeye çalışmıyor. Gerçek insanların yaşadıkları, hastalıkları, geçmişleri üzerinden bize bir ayna tutuyor. “Ben böyle olmak istemiyorum, bedenime böyle şeyler yaşatmak istemiyorum” diyebilmeniz için okunması gereken bir kitap. Kendinizi tanımaya nereden başlayacağınızı bilmiyorsanız, bence buradan başlayın.“Hayırmış, amma da abarttınız” diyorsanız, zaten aynı şekilde devam edin. Mecbur kaldığınız her durumu içinize atarak, kendi sesinizi susturarak yaşayın ölene kadar… Ama unutmayın: Hepimiz ölene kadar yaşıyoruz. Önemli olan, o hayatı gerçekten kendimiz olarak mı yaşıyoruz, yoksa başkalarının hayatını mı sürdürüyoruz?
·
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.