İspanya'lı yazarın bu ilk romanını keyifle okudum. Oldum olası içinde mizah duygusu ve yeteneği barındıran insanları çok zeki bulurum ve onlara büyük hayranlık duyarım. Hele hele yaşadıkları sıkıntılı durumları mizahla yoğurup anlatanlar tadından yenmez.
Yazarımız Beatriz Serrano da romanında tam böyle bir dil kullanmış.
Bir beyaz yakalının bıkkınlığını, içindeki her şeye ve herkese karşı olan nefretini, iş yerindeki tüm saçmalıklara olan tahamülsüzlüğünü, ego savaşlarının can sıkıcı etkilerini, günlerin tekdüzeliğine olan isyanını ve aslında hayal ettiği bir yaşamdan ne kadar uzakta olduğunu çok samimi bir o kadar da eğlenceli bir dille aktarmış.
Tam dört yıl önce (yaklaşık 20 senelik beyaz yakalılıktan sonra) kurumsal hayattan arkama bile bakmadan kaçma nedenlerimi teker teker okuyor olmak aslında bu iş dünyasındaki entrikaların ne kadar da global olduğunu fark etmemi sağladı. Konfor alanı gibi görünen ama aslında günden güne boğulduğum o denizde kendime eğlenceli yönler bulmaya çalışmak yerine, çekip gitmeyi başarabildiğim için mutluyum.
Yazar kitabın sonundaki teşekkür kısmında aynen şöyle bir cümle kullanmış: "Sevgili okur, bir kitapçıya gidip onca kitap arasında bu mütevazi romana bir şans verdiğin için teşekkür ederim"
Bu derece de mütevazi naif bir kişilik yapısına sahip demek ki, çok tatlı, çok zarif.
Su gibi akan, bir günde okuyup bitirdiğim eğlenceli bir romandı. Siz de bence bir şans verebilirsiniz.
Domingo beni yine şaşırtmadı diye de ayrıca eklemek istiyorum.
Keyifi okumalar...
·
219 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.