Kostantiniye'de Birkaç Kişi bölümüyle giriş yapıyoruz. Kostantiniye derler tarrakası bir kent. Gemide açılan delikten sonra heryer su kesildi. Top kundağını bozan kişi Alibazdı. Demiri mayda eden de, köşkte yangın çıkaran ve davulu patlatan da yine Alibazdı. Harita dolu bir sandık elleirinde kalmıştı ama Arap İhsan sandığı almaya giderken Alibazı sandığı karşıtırırken gördü. Hiç olmayazak şeyi yapan Alibaz Arap İhsanı çileden çıkarttı ve çocuğu ayağından tutup kaldırdı...
Kapıyı zorlayarak çalıyordu Arap İhsan. Bünyamin yatan babasına aldırış etmeden kapıyı açmaya gitti. Alibazı ona doğru itti.
Bünyaminin babasının ismi dayısınınkine benziyordu: boyundan dolayı Uzun İhsan Efendi derlerdi. Babası düş içinde yaşıyordu ve hiç kalkacağı yoktu. Arap İhsan duyacakmış gibi söylenmeye başladı. Ama o sıra Uzun İhsan düşünde korsanları görüyordu.
Bünyamin babasını uyandırdığında Alibaz şaşırmıştı. Adamın nasıl uyuyabildiğine ve kendisinin uykusuz kaldığı zamanları düşünüyordu. Bir gün uyuyacağı umuduyla yaşıyordu. Onu anlamak için onun dünyasında olunmalıydı...
Bu bölümün ikincisine geldiğimizde
Bünyaminin tanıdığı Kubelik adında biri var.
Yazısını gören kendini kaptırıyordu içine.
Ona bilerek içki verip alıştırdılar ve en sonunda topal bir insana dönüştü. Hâl böyle olunca da artık işinide kaybetmişti. O bir kâtip değildi. Bu işinden sonra yeni işinden de yine içkiden dolayı kaybetti ve yanlış bir esir gemisine biner...
Adamın başına gelen olayları şaşıp kaldım. Hiç aklımdan bile geçiremiyeceğim şeyler yaşıyor. Her cümle gitgide daha çok derinleşiyor.
Yeni bir bölüm başlığıyla devam ediyoruz.
Günbatımı
Ağa Çayırı yakınında dertli bir baba.
Derdi mesleğine itibar etmeyen oğlu yüzündendi.
Bu iki kişi ile bir ayı yaşıyor. Hep üçü ortada ayı yatıyorlardı. Ayı ile oğlanın arası hep kötüydü.
Bir süre geçer ve oğlu eve bir insana benzer maymunla döner.
Okurken sanki biri karşımda anlatıyormuş gibi geliyor. Çok iyi anlatım biçimi var.
Ayı ile uzuklara yürüyen bir daha geri dönmeyen baba, bir süre sonra ayının görmesiyle ölmüştür.
Oğlu maymunu öldüğünü düşünüp ormana atmıştır ama
Bünyamin atılan maymunu görmüş ve eve götürmeye karar vermişti. Adını müşteri koydu.
Arap İhsanın getirdiği Alibazı gören müşteri onunla birlik olmuş evin altını üstünü getirmişti. Müşteri kapı sesini duyup kapıyı açınca Kubelik i gördü. Kubelik elinde kağıtlarla gelmişti. Uzun İhsan kağıtları karıştırmaya başlar. Tercüme bir kitaptı. Uzun İhsan çeviriyi yapacak kişiydi. Uzun süre çalıştığı Dünya atlasına devam etti...
Bayaa uzun bir bölüm oluyor.
İkinci bölüm:
Bu bölümde Uzun İhsan Efendinin oğlu Bünyaminin yaşadığı olaylar anlatılıyor. Ben aynı şekilde hep hayran kalarak okudum.
Üçüncü bölümde
Okurken nereye girdiğimi ve bir çıkmaz sokakta olduğumu düşündüm. Resmen beni içine çekmişti kelimeler.. olaylar peşpeşe anlatılmış.
Anlamlı alıntılardan çok karakter isimleri ve olaylarını işaret ettiğim ilk kitap oldu.
Bilgi çokluğu
Alibazın savaşı
Yeni bölümün ismi Yeraltı
Nefesler tutulmuş kış mevsiminde savaş yapılıyordu. Bünyamin ve Vardapet toprağı kazıyorlardı. Olaylar nasıl bir macera nasıl bir merak anlatamam. Lağımcıların işi zor. Vardapet çadırda Bünyamine çok tehlikeli ve zor bir iş verildiğini söylüyordu. Yukarı doğru kazmaları gerekiyordu.
Maceralı heyecanlı bir kitabı ilk defa okuyorum. Ve neden bu kadar geç kalmışım diye düşünmeden edemiyorum.
Bu bölümün sonu benim favori sayfam. Yazılanlar dokunuyor.
Ve diğer bölüm başlıkları:
Yılanın Renkleri
Büyük Efendi
Ölüler ve Kahramanlar
Karanlık
Bilim, tarih, din, felsefe, fizik, kimya... bunların birarada olduğu bir kitap işte bu. Adamakıllı delirmek bu olsa gerek.
Büyük Efendi bölümü akla sığmayacak derecedeydi. Ne okudum? çok şaşırıyorum...
Bazı olaylar çok kafamı karıştırdı özellikle son bölümden önceki bölüm. Bir kere daha okumalıyım...
Son..
Ne okudum ne oldu neler oldu. Bir baba ve ...
Okudum ve içimde yaşadım.
Şimdi ne olacak?
·
71 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.