AĞAÇLARA ÖVGÜ!Edebiyat
Geçtiğimiz haftalarda telefonumu temizlerken yüzlerce ağaç fotografı çektiğimi fark ettim. Sabah, öğlen, akşam. Günün her saatinde, her mevsimde, her haliyle bir sürü ağaç fotoğraflamışım. İlgimi çekti. "Neden bu kadar çok?" diye sorguladım kendimi. Tamam, doğayı çok seviyorum hep onda huzur buluyorum, kafam mı bozuk hemen atıyorum kendimi ona. Ama hepsini de çekmezsin değil mi? Nedir bu sevgi? diye kendimi sorgularken dur dedim ya "Hermann Hesse'nin Ağaçlar diye bir kitabı vardı. Okuyayım bakayım ne diyormuş." Evet kitaba böyle başladım.
Başladım da bir de ne göreyim Hesse ağaçlara benden daha düşkün. Tabiri caizse hasta :) bir yazmış ki yere göğe sığdıramamış onları. "Bu kadarı bana fazla" dedim. Elbette pek çok düşüncesine, ağaçlara yaptığı övgüye katıldım ama bu kadar yüceltmek fazla geldi bana.
Kötü bir kitap değil. Özellikle ağaçları gerçekten seven ve kıymetini bilen için ruh okşayıcı. Bir de şiirden ve romantizmden hoşlanıyorsanız tam sizlik bile olabilir. Zira ağaçlara yazılmış bu kadar şiiri ve onlar için düzülmüş bu kadar methiyeyi belki de ilk kez göreceksiniz :)
Sözün özü kitabı aşırı sevmedim. Ama okuduktan sonra neden o kadar çok ağaç fotografı çektiğimi anladım. Seviyorum, sevilmeyecek gibi de değiller. "Keşke herkes sevse" dedim. "Keşke sevse de yakmasa, yıkmasa, zarar vermese!" Ne çok ağacımızı mahvettiler bu sene!
Sırf ağaçların önemini bir kez hissetmek ya da görmek için bile okunabilir. Okunmalı da. Onlarsız olamayacağımızı kavrayana dek okunmalı.
Yemyeşil ormanlarla ve mavi bir gökyüzüyle kalalım!
·
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.