Dürdane HanımEdebiyat
Okuduğum ilk 
Ahmet Mithat Efendi kitabının bu kadar güzel olacağını bilmiyordum. Mutlaka her kitabını okumalıyım, yazarın dilini çok sevdim.
Dürdane Hanım için klasikleşmiş romanlardan diyebiliriz aslında ama bu tarz bir anlatım şeklini uzun zamandır okumamıştım.
Konusu Ülviye, Dürdane, Memduh, Mergub, Acem Ali ve Sandalcı Sohbet arasında geçen, yoğun aşk, kıskançlık, intikam temaları işlenen derin bir entrikadan oluşuyor. Kitap bölümleri karakterlere göre ayrılmış böylelikle her karakteri derinden tanıyabiliyoruz. En sevdiğim kısımlar Sandalcı Sohbet'in kısımları oldu diyebilirim.
Olaydan kabataslak bahsedicek olursam Dürdane dünyalar güzeli bir kız ve Mergup'la yasak bir ilişki sonucu hamile kalıyor, Mergup babalığı kabul etmiyor. Ülviye de Dürdane'nin yalı komşusu, baktı gördü hemcinsini bir erkek bu duruma sokuyor; olayı devralıp erkek kılığına giriyor kendine belalı bir imaj veriyor sonrasında Sandalcı Sohbet'le tanışıyor, Mergup'a dersini vermek istiyorlar falan filaan. Çok fazla spoi verilecek bir şey yok çünkü derin bir olay örgüsü var. Sonu da gayet trajik bir şekilde bitiyor, beklentinizi karşılar.
Karakterlerden Ülviye'nin babacanlığını çok sevdim, ayrıca ana temaya koyulup üstünde durulan kadın dayanışması beni çok etkiledi. Zaten asla katılmadığım bir düşünce olan 'Kadının düşmanı kadındır' zihniyetinin çok yanlış olduğunu,1800'lerde yayımlanmış bir kitaptan okumak beni şahsen mutlu etti.
Bir yarı eleştirim kitabın adına olacak. Bana olay Dürdane'den çok Ülviye gibi geldi, ne bileyim bence ismi farklı olabilirdi çünkü kitap boyu neredeyse her sayfada onu okuduk.
Bir diğer tam eleştirim ise kitabı okuduğum Billur Yayınları'na olacak. Kesinlikle buradan okumayın; yazım yanlışlarıyla, birbirinden ayrı cümlelerle dolu olduğu için okumakta inanılmaz zorlandım. Normalde 2 günde bitirebileceğim türden olan kitabı süründürmemin sebebiydi cidden.
Tüm eleştirilerimin dışında en çok Ahmet Mithat Efendi 'nin üslubunu sevdim. Yazılanlar o kadar sohbet havasındaydı ki sanki yazar karşımda ve bana bu hikayeyi bizzat anlatıyor gibi hissettim, fazlasıyla keyifliydi. Eminim diğer kitapları da böyledir. Biraz da 
Hüseyin Rahmi Gürpınar havası aldım gibi tam bilemiyorum.
Denk gelirseniz okumanızı tavsiye ederim, tek oturuşta bile bitirebileceğiniz, yer yer insan tecrübelerinden çok şey öğrenebileceğiniz tatlı bir kitap.
Dürdane Hanım Ahmet Mithat Efendi
Ahmet Mithat Efendi kitabının bu kadar güzel olacağını bilmiyordum. Mutlaka her kitabını okumalıyım, yazarın dilini çok sevdim.
Dürdane Hanım için klasikleşmiş romanlardan diyebiliriz aslında ama bu tarz bir anlatım şeklini uzun zamandır okumamıştım.
Konusu Ülviye, Dürdane, Memduh, Mergub, Acem Ali ve Sandalcı Sohbet arasında geçen, yoğun aşk, kıskançlık, intikam temaları işlenen derin bir entrikadan oluşuyor. Kitap bölümleri karakterlere göre ayrılmış böylelikle her karakteri derinden tanıyabiliyoruz. En sevdiğim kısımlar Sandalcı Sohbet'in kısımları oldu diyebilirim.
Olaydan kabataslak bahsedicek olursam Dürdane dünyalar güzeli bir kız ve Mergup'la yasak bir ilişki sonucu hamile kalıyor, Mergup babalığı kabul etmiyor. Ülviye de Dürdane'nin yalı komşusu, baktı gördü hemcinsini bir erkek bu duruma sokuyor; olayı devralıp erkek kılığına giriyor kendine belalı bir imaj veriyor sonrasında Sandalcı Sohbet'le tanışıyor, Mergup'a dersini vermek istiyorlar falan filaan. Çok fazla spoi verilecek bir şey yok çünkü derin bir olay örgüsü var. Sonu da gayet trajik bir şekilde bitiyor, beklentinizi karşılar.
Karakterlerden Ülviye'nin babacanlığını çok sevdim, ayrıca ana temaya koyulup üstünde durulan kadın dayanışması beni çok etkiledi. Zaten asla katılmadığım bir düşünce olan 'Kadının düşmanı kadındır' zihniyetinin çok yanlış olduğunu,1800'lerde yayımlanmış bir kitaptan okumak beni şahsen mutlu etti.
Bir yarı eleştirim kitabın adına olacak. Bana olay Dürdane'den çok Ülviye gibi geldi, ne bileyim bence ismi farklı olabilirdi çünkü kitap boyu neredeyse her sayfada onu okuduk.
Bir diğer tam eleştirim ise kitabı okuduğum Billur Yayınları'na olacak. Kesinlikle buradan okumayın; yazım yanlışlarıyla, birbirinden ayrı cümlelerle dolu olduğu için okumakta inanılmaz zorlandım. Normalde 2 günde bitirebileceğim türden olan kitabı süründürmemin sebebiydi cidden.
Tüm eleştirilerimin dışında en çok Ahmet Mithat Efendi 'nin üslubunu sevdim. Yazılanlar o kadar sohbet havasındaydı ki sanki yazar karşımda ve bana bu hikayeyi bizzat anlatıyor gibi hissettim, fazlasıyla keyifliydi. Eminim diğer kitapları da böyledir. Biraz da Hüseyin Rahmi Gürpınar havası aldım gibi tam bilemiyorum.
Denk gelirseniz okumanızı tavsiye ederim, tek oturuşta bile bitirebileceğiniz, yer yer insan tecrübelerinden çok şey öğrenebileceğiniz tatlı bir kitap.
Dürdane Hanım Ahmet Mithat Efendi·
230 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.