Yıllardır hepimizin her yerde gördüğü o kült eser. Nedenini bilmiyordum ama Petey, Çizgili Pijamalı Çocuk ve Şeker Portakalı bana hep aynı hissi verirlerdi. Çizgili Pijamalı Çocuk ve Şeker Portakalını okuduğum için şimdi sebebi anlıyorum. İkiside birer çocuğun hüznünü anlatıyor. Şeker Portakalını, ÇPÇ'ye nazaran daha kötü sonla biten ve psikolojik olarak bir tık daha ağır bir kitap zannederdim ama aksine tam tersiymiş. Kitabı sevdim ama neden bu kadar abartıldığını ve her yerde neden bu kadar çok gördüğümüzü anlamadım doğrusu. Evet ortada çocuğa yapılan bir şiddet var ve ölçüsüzce bir şiddet var. Çocuğun tutunduğu bir dal var ve o dal da elinden kayıp gidiyor. Ondan sonra çocuğun yaşadığı o yıkılma muazzam bir şekilde anlatılmış. Ama benim için bu kadar. Zaten ilk 50 sayfa falan ne okuduğumu da çok anlamadım. Yanlış kitabı mı okuyorum falan diye düşündüm. Kısacası beni çok etkileyen bir kitap olmadı.
·
94 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.