Geçmişimizi şimdi kendimize kalkan yapıyoruz.Edebiyat
Herkes tarafından pek bilinmeyen, okuyucusunu bulamamış ve hatta bazen öyle oluyor ki sadece yazıldığıyla kalmış kitaplara da bir şans verilmesi gerektiğini düşünüyorum. Evet belki çoğu iyi olmayabiliyor ama bazen içlerinden o kadar güzel kitaplar çıkıyor ki, keşke herkes okuyabilse diye düşünüyorsunuz.
Nitekim bu kitap da öyle oldu benim için. Çok bilinen veya tanınan bir kitap değil belki ama ben okurken çok keyif aldım.
Özellikle karakterin gözlemine, izlenimine dayalı kitapları okumaktan daha çok keyif alıyorum sanırım. Bu kitaptan sonra bunu fark ettim.
Kitap boyunca adını hiç bilemediğimiz başkarakterimiz, İstanbul'dan Ankara'ya gidecek olan bir trende, bir tiyatro grubunun içinde yer alıyor. Trene biner binmez kendine güzel bir köşe seçip oraya yerleşen başkarakterimiz, bir yandan etrafında olup bitenleri gözlemlerken bir yandan da kendi içine doğru sürekli bir yolculuğa çıkıp duruyor. Şimdi ve geçmiş arasında gidip gelen başkarakterimiz sanattan tiyatroya, toplumdan devlete kadar her şeyi eleştirmekten de geri durmuyor.
Kitapla ilgili eleştirim şu oldu;
Yazar kitapta çok fazla "dedim kendi kendime" cümlesine yer vermiş ve paragraflar arasında neredeyse hiçbir boşluk yok. Böyle olunca da kitabı biraz sıkıcı hale getirmiş. Belki de bu yüzden okuyucusuna hitap edemedi, bilemiyorum.
Ama yine de bir şans verip okunmaya değer diye düşünüyorum.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.