Bir insanın hayat karşısındaki savruluşlarını öylesine gerçekçi anlatıyor ki, okurken kendi içinizde bir yerlerin sarsıldığını hissediyorsunuz. Kitapta özellikle Nail’in çırpınışları beni çok etkiledi. Üniversiteyi terk edişi, asker ocağına baba ocağına gider gibi kaçışı, ama bu kaçışın bile kısa sürmesi… Teskeresine az bir zaman kala annesinin vefatını öğrenip apar topar memlekete dönmesi, cenazeye bile geç kalışı… Bu noktada hissettiği “her şeye geç kalma” duygusu yüreğime dokundu. O acının yükünü babasına yöneltmesi, öfkesini onun üzerinden çıkarması ve baba-oğul arasında oluşan soğuk rüzgarlar, insanın içini burkan bir gerçeklik taşıyordu.
Teskere sonrası eve dönüşünde ise annesizliğin ağırlığı, iş arayışındaki çaresizlik ve hayata tutunma çabaları, adeta bir iç hesaplaşmanın yansıması gibiydi. Askerlik dönüşu calismaya basladigi bir insaat sirketinde, olmasi gerekenin disinda bir calisma ortami ve bunu sorgulaması, sessiz kalip yada kafa tutma arasinda sıkışıp kalmasi; Nail ’in yaşadığı her çırpınış, aslında kendi hayatlarımızdan da bir parça taşıyordu.
Beni rahatsız eden tek kısım, metin içerisinde argo sözcüklerin çokça yer almasıydı. Anlatının gerçekçiliğine katkı sağlasa da zaman zaman okuma akışımı böldü. Yine de, bu detay dışında kitap, içtenliği ve hayata dair çıplak gerçekleriyle kalbime dokunan bir eser oldu.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.