Altıncı Koğuş...Edebiyat
Sistemi eleştirenlerin, adaletsizliğe karşı çıkanların, kısacası herkes uyurken uyanık olanların nasıl cımbızla ayıklanır gibi ayıklanacağını; bir taşra akıl hastanesinde hasta–doktor ilişkisi üzerinden anlatan Anton Çehov’un müthiş bir metni.
Okuması keyifli ve zor bir metin değil. İvan Dmitriç ile Doktor Andrey’in arasındaki felsefi tartışmalar, kitabın en dolu ve düşündürücü tarafı bence. Bir yanda “akıllı” olduğunu düşünen doktorun temsil ettiği düzen; diğer yanda sistemin dışına itilmiş ama gerçeği görebilen “deli” figürü yer alıyor.
Çehov, bu karşıtlıkla aslında asıl akıl hastanesinin dışarıda olduğunu söyler. Toplum, kendi çıkarına dokunan her düşünceyi susturmak için yaftalar, delilikle damgalar. Böylece “normal” görünenlerin kurduğu düzen, aklın değil itaate dayalı bir sessizliğin düzenine dönüşür.
Bu nedenle, eser yalnızca bireysel bir hikâye değil, bir dönemin — hatta çağların — susturulmuş vicdanlarının da yankısı gibidir.
Sonuç olarak: Çehov’un bu kısa ama derin metni, her çağda tekrar okunması gereken bir sistem eleştirisidir.
İyi Okumalar...
·
5 +1'leme
·493 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.