Bu kitabı tam da emekliliğime kaç gün kaldığını hesaplamaya başladığım bir Eylül gününde okumaya başladım. Sıcak, akıcı ve yormayan bir dili olmasını sevdim. Zira bu sene eylül ayı okulda yeterince yorucu geçmişti. Kitabı okudukça bana eski bir hayalimi hatırlattı: sıcak, tatlı, minik bir kitap kafe açma hayalimi… Bir süre bu hayalle birlikte okudum kitabı, ta ki yıllar önce okuyup bu hayalimden vazgeçtiğim bir tweet aklıma gelene kadar: “arkadaşlar işinden istifa edip şirin, sıcak, tatlı bir kafe açmak isteyen başka gerizekalılar varsa biz bizimkini devrediyoruz.” Ve hayalimi yine rafa kaldırdım. Ama bu kitap bana şunu hatırlattı: hayaller değişebilir, insanlar ve istekleri değişebilir. Hayat zaman zaman illa ki zor gelecektir, önemli olan gün içinde bizim için kolay, küçük sıcak anlar olduğunu fark edebilmek. Her Eylül emekliliğe kaç gün kaldığını sayarak geçmeyecek ne de olsa…