"İnsan çizme ve paltoyu da kendisi için değil, aslında başkaları için giyer anacığım.”
Dostoyevski’nin “Hepimiz Gogol’un Palto’sundan çıktık!” sözü ne kadar da çok kitapta yansıtıyor kendini.
İki kitabı ard arda okumanın sebebi ile zihinde iyicene yer ediyor bu söz.
Aynı şehir, aynı bunalımlar,aynı mesleğe sahip kahramanlar.
Yoksulluk, çaresizlik içerisindeki 9. sınıf memurların yaşamları...
Maddi fakirlik-manevi zenginlik içerisindeki genç bir kız ile yaşlı bir katibin mektuplaşmaları anlatılır. Kahramanların yaşam mücadeleleri en etkileyici, akıcı hali ile kitabın konusunu oluşturuyor.