Oğuz Atay'ın kitapları genelde aynı oluyor. İlk başta olayları anlamlandırmaya çalıştığın için güzel, olaya biraz daha girince duygusal ama sonuca bağlanması uzun sürdüğü için biraz sıkıyor. Bu kitap da öyleydi bence. Kitaplara başlayınca okumadan günümün geçmesini sevmem ama bu kitabın sonlarına doğru artık aralara bir iki gün girdi.
Oğuz Atay ile aramda çok tuhaf bi ilişki var; kitapları sanki sonlara doğru sıkıyor gibi, düşününce sevdim gibi de yarıda bırakamıyorum, bi daha da kitabını okumam diyemiyorum, sıkılsam da duygusal olarak karakterlerden kopamıyorum.
Ayrıca itiraf etmeliyim ki ben de bazen kendi kendime konuşurken "fakat albayım" demeye başlamıştım :))
Ben bu kitaba Leyla ile Mecnun dizisindeki alıntıdan dolayı başlamıştım. Diziyi izlerken de o alıntıyı her gördüğümde bu kitabı çok merak ediyordum. Tahmin ettiğim kadar olmasa da yine de güzel bir kitaptı.
·
102 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.