Abdullah Efendinin Rüyaları, Ahmet Hamdi Tanpınar'ın ilk hikâye kitabıdır. İçerisinde 6 hikaye bulunan bu eserin ilki “Abdullah Efendi’nin Rüyaları”dır.
Bu hikayede bilinçaltı ve hayal gücünün varlığı çok diridir. Abdullah Efendi bu dünyanın insanı değildir. O, dış pencereden bakıp boşlukta bulunan ve kendini hiçbir yere ait hissetmeyen bir karakterdir. Öyküde geçen olaylar hayal ile gerçeklik arasında bulunmaktadır. Öykünün başlığı bize bir rüyadan bahsedileceği tahmininde bulunduruyor olsa bile öyle bir şey söz konusu değil. Karakterin yaşadıkları uyanıklık halinde vukû buluyor. Abdullah Efendi, yangında yanmış halde kendi cesedini görür ama o hâlâ yaşamaktadır. Burada benliğinin yok oluşuna karşı hissettiklerinin ironik bir yorumlaması vardır. O, kurtulmak istediği karakterinin baskısı altındadır. Fakat benliğinin öldüğünü görünce derin bir üzüntü duyar. Kaçtığı benliğinden kurtulmuş olsa bile mutlu değildir.
Tanpınar, Abdullah Efendi’nin bilinçaltına inmiş ve absürt durumlar, mantıksal çelişkiler, olağanüstü olaylar ortaya çıkarmıştır.
Eserde dikkatimi çeken diğer bir detay ise yazar, karakter için “Abdullah” ya da “Abdullah Efendi” ismini kullanıyor. Abdullah bilinçaltını; Abdullah Efendi bilinci simgelemektedir. Bu detay harika değil mi?
Benim en beğendiğim hikaye “Evin Sahibi” oldu. Konu itibariyle dikkatimi çok çekti. Tabii ki hepsi birbirinden güzel Tanpınar okumayan çok şey kaybeder Kitapla kalın
·
158 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
