Puan vermedi·320 syf.····Okunma: 11 Ekim 2025 22:26 Unutulmaya yüz tutmuş kelimelerin açıklamalarıyla başkahramanımız Adalet'in ilgi alanlarına ve çocukluğuna ilişkin bilgilerle karşılıyor roman bizleri. Ardından Adalet'in hatırındaki ilk günahının peşine düşmesiyle bir maceraya tanıklık ediyoruz. Bu maceranın başında konuya Sadi Seber dahil oluyor. Sadi Seber'in dahil olmasıyla aşk romanına evrileceğine dair endişelerim de meydana çıkıyor tabii. Daha kitabın sonuna gelmeden Adalet'in ve hikayesinin aşığa/aşka evrilmemesi için dualar etmeye başlıyorum.
Adalet'in, ruhsal süreçleri çocukluk travmalarıyla ilişkilendirilerek çözümlenirken henüz buna hazır olmadığını hissedememek gözünüz kapalı dahi olsa göz kapağınıza tutulan ışığı algılayamamak kadar imkansızdı. Bu nedenle sonu bir nevi beklenendi. Hemen her dramatik film ya da öyküde biri ya ölür ya da terk eder. Gitmek ya da kalmak yüzyıllardır değerler dünyasını beslemeye devam eden kor olarak kalmadı mı zaten? Kitabın sonuna dek çeşitli betimlemelerle anlatılmak istenen duygu ve düşünceler somutlaştırılmaya çalışılmış ("Sırasını şaşırmış hatıralar, çöl fırtınasına yakalanmış kum zerrecikleri gibi uçuşmaya başladı."). Ancak yazar anlatımı güçlendirecek, akıcılığı bozmayacak kulvarlarda konuyu ince ince işlediği için okurken akışa kapılıyorsunuz.
Mahsun'u bulmak ve Hülya'yı ona geri vermek uğruna geçtiği şehirlerde, bindiği trenlerde yaşadığı tetiklenmeler Adalet'in flashbackler yaşamasına neden oldu. Bu bana biraz da Travma Sonrası Stres Bozukluğu yaşıyor izlenimi verdi. Kitap Adalet'in çocukluğuyla başlayıp zamanla şu anı tasvir eder hale gelse de okuduğum sayfa sayısının sayısal değeri büyüdükçe Adalet'in günahları küçüldü gözümde. Psikolojide de böyledir bazen. Kişinin doğup büyüdüğü çevre ya da genetik yatkınlığı, daha o dünyaya gelmeden, ergenlik dönemi/yetişkinlik kararları ya da yaşayacağı zorluklar hakkında hipotezler yürütmemize olanak tanıyabiliyor. Böyle anlarda karşımızdakini olduğu gibi kabullenmek daha kolay olabiliyor. Bana göre de bu hikayenin en masumuydu Adalet. Bu yüzdendir ki kitabının sonunun aşk hikayesiyle bitmesini Adalet'in ölümüne tercih ederdim. Keşke hazır olmadığın yollara sana yalanlar söyleyen bir adamla
çıkmaya devam etseydin. Keşke sorumlusu olmadığın günahların suçluluğunu yaşamaya devam etseydin ama ölmeseydin Adalet...