Son yaprağı çevirince kendisine Fatiha okutturan bir eserdi… uykuda olan tarafımı silkeledi belki ayağa kalkamadı ama gözünü açtırdı… işte böyle bir eserdi… yukarı satırda kalan ümidimi kırdı, aşağı satırda öyle bir inanç yüklediki kırılan ümidim daha kuvvetlendi. Evet maalesef belirtildiği gibi müslümanlığı yaşamıyoruz, sadece inanıyoruz. Yaşamak ağır gelmeye başladı, günahlar resmileşti, sevaplar aşağılanır hale geldi. Lakin bu eser göstediki “ BU DÜNYA BUGÜN BİZE VERİLDİYSE” her şey mümkün. ZAFER İLE DEĞİL SEFERLE SORUMLUYUZ. (Allah kendisine Rahmet eylesin)
Rasim ÖzdenörenMüslümanca YaşamakFatıma