Bu mektup sana Zelal,
Küçücük yaşında evlenmek zorunda kaldığın için çok üzgünüm yaşından büyük davrandığın seni itelemesinler diye herseyi yaptığın kendini bir yere ait bir aileye ait her zaman terk edilecegim korkusu ile yaşadığın için çok üzgünüm. İsmail sana bir sansti senin küçük şansın ama keşke ömür boyu sürse idi ama olmadı çok kayıp verdin dayanmak çok zor olmuştur eminim ....
Bu mektup sana Süleyman,
Sen her zaman bir baba,evlat,eş ve harika bir insan oldun . Sana hiç kıyamadım. İçinde hissettiklerini bende hissettim derdini o kadar güzel anlattın ve dert dinledin ki ah Süleyman dedim. Kader mi dersin yazgı mi bilemem ama sende çok çektin çok korktun, ağladın ,bağırdın,hakkini aradın dogru bildiğinden bir milim şaşmadin harika bir eş ve baba oldun. İçinde kopan fırtınaları ben bile hissettim ama aileni kurdun keşke böyle olmasaydı dedim keşke başka olsaydı ama seni hiç ayiplamadim .
Kitabın konusuna gelelim birazda.15yasinda olan Zelali köylü istemeye başlayınca amcası iyi bir aileye vermek ister ve bir ağa oğlu olan ismaile verir .Ama İsmail 25 yaşında ve bir öğretmen. Kitapta zamanın sağ sol meseleleri anlatılıyor ben hep İsmailin bu sebepten öleceğini düşünüyordum ama hiç öyle olmadi o kadar ağladım ki İsmaile o kadar sabretti bekledi karısına güzel bir hayat verdi ama bulustuktan 1 sene bile olmadan vefat etti.Iste kitap oradan sonra başladı bana göre çok akıcı bir dili vardı kendisini okutturan ben sadece günümüz kısmında kafam karıştı kim kimdi bilemedim kitabın en sonunda hepsi netleşti. Kitap 1942 yılından başlıyor nedense o zamanın düşünceleri bana garip gelmedi .Okumak isteyenlere önerilir..
·
221 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
