Osamu Dazai’nin İnsanlığımı Yitirirken kitabını okurken sanki yavaş yavaş birinin iç dünyasına düşüyormuşum gibi hissettim. Yozo’nun toplumdan kopukluğu, maskelerin arkasına saklanışı ve kendini anlamaya çalışırken daha da kayboluşu beni derinden etkiledi. Bazı yerlerde kendimi onunla özdeşleştirdim; sanki ben de o boşluğa bakıyordum. Dazai’nin dili sade ama duygusal olarak çok güçlü, her satırında içten bir acı var. Kitap bana insan olmanın ne kadar karmaşık, kırılgan ve bazen de acı verici bir şey olduğunu hatırlattı.
·
87 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
