Laurent Gounelle ne yazsa okurum dediğim yazarlardan biridir. Buna rağmen bu kitabını okumak için uzun süredir bekletme listeme almıştım. Çünkü açıkçası konu ve tarz olarak biraz her şeye muhalif, her şeye karşı bir yapı bekliyordum. Fakat kitaba başlar başlamaz aslında her gün yaşadığımız gerçekliğe uyandım ve kitapta bahsettiği olayları gerçek örnekler ve açıklamalarla genişletip buna roman havası verdiğini görünce kitap zaten kendiliğinden akıp gitmeye başladı. Bir tarafı olay örgüsünü işlerken diğer tarafı bilimsel ve akademik bilgi verir gibi ilerletmesi başlarda biraz can sıkıcı bir hissiyat vermedi dersem yalan olur tabii.
Kitabın özellikle yazıldığı dönem ve ortaya koyduğu düşünceler bunun pandemiyle savaş gibi bir düşünce olduğunu pekiştirmişti. Aslında olay tam olarak öyle değil. Genel anlamıyla kitlesel iletişim ve bu iletişimin bizim hayatımızın üzerindeki etkisini gösterip, manipülasyona ne kadar açık ve kullanılmaya ne kadar verimli kaynaklar olduğumuzu gösteriyordu. Ben hem okurken hem de şu an kitabı bitirdiğimde çevremdeki birçok şeyi sorguladığımı, bazı inançlarımın o kadar da kendi içimde oluşmadığını, bunun bana dayatıldığını hisseder hale geldim.
Yine de yegane eleştirim şu olacak diyebilirim; ben sosyal ve kitlesel iletişim açısından dersleri faydalı bulmakla beraber kitabın içindeki o distopik durumu daha uzun okuyabilmek isterdim. Bu faydalı dersler kitabın o açıdan havasını etkilemiş ve aldığım keyif yerine bana bir ders verme çabasını dayatmış halde olmasından rahatsız oldum.
·
68 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
