Babam...
Benim sessiz kahramanım.
Hayatımın arkasında dimdik duran ama ses çıkarmayan adam.
Ve şimdi ne zaman bir sessizlik içinde kalsam ,onun varlığını duyuyorum .
Çünkü bazı kahramanlar konuşmaz.
Sadece sever .
Ve Sadece kalpte yaşar..
Merhaba dostlar
Kalbimde Bir Baba Uyuyor kitabını okudum bugün ama aglaya aglaya .Çünkü benim babamda bundan 28 yıl önce göçüp gitti bu dünyadan. Artık rüyalarımda, kalbimde ,anılarımda yaşıyor.
Yazarımız da babasının kaybı sonrası duygularını kaleme almış. Gerçekten özellikle de babasını kaybetmiş olanlar dibine kadar hissederek okuyacak eminim .
Kızlar için babaları arkasındaki dağdır. Bir çocuğu, özellikle de bir kız çocuğunu babası severse o çocuk hayatı boyu sevgiye açık olur .Ama babası onu sevmezse ,tüm dünya sevse de o sevgisizligi asla aşamaz.
Ben babamın tekne kazıntısı denilen, biraz geç olan kızıyım. Ama babam beni o kadar çok severdi ki ,ben kız başıma babamla dükkana gider ,esnafla kapının önünde tavla oynar ,sadece erkeklerin girdiği kanarya sevenler derneğine gider oturur ,motorun tepesinde ,babamın arkasında gezerdim .Babam öldüğünde 19 yaşındaydım. Dünya başıma yıkıldı, ben yalnızım artık bu dünyada dedim .Öyle ki senelerce babamın mezarına gitmeye bile çekindim..
Ama şimdi babam sözleriyle, sevdifi şeylerle, rüyalarımda benimle birlikte .
O yüzden kitap beni çok etkiledi ..
Babanız yaşıyorsa gidin sarılın ona bol bol..
Kitapla kalın dostlar...
Kalbimde Bir Baba Uyuyorİnci Geçkil