Çoluk Çocuk – Patti Smith
Bu kitap benim için sadece bir anı kitabı değildi; bir ruhun diğerine dokunuşunun, iki insanın birbirini büyütmesinin hikayesiydi. Patti Smith’in kelimeleri o kadar içten, o kadar sade ki, okurken hem bir dönemin ruhunu hem de iki sanatçının kalbini hissettim.
“Çoluk Çocuk”, Patti Smith ve Robert Mapplethorpe’un hikayesini anlatıyor ama aslında bundan çok daha fazlası. Bu kitap; yoksulluğun, hayallerin, sanata adanmışlığın ve dostluğun saf hali. 1960’ların sonu, 70’lerin başında New York’un o karmaşık ama büyülü atmosferinde iki gencin birbirine tutunarak kendilerini bulma çabası.
Patti’nin Robert’a olan sevgisi romantik değil; çok daha derin, çok daha ruhsal bir bağ. İkisinin arasında geçen o sessiz anlayış, koşulsuz kabulleniş beni en çok etkileyen şeylerden biri oldu. Çünkü bazen insan birine âşık olmaz, ama o kişide kendini görür — Patti’nin Robert’a hissettiği şey tam olarak buydu bence.
Kitabı okurken zaman zaman durup düşündüm: “Birine böyle bağlı kalmak, onu kaybettikten sonra bile içinde yaşatmak ne kadar güçlü bir şey…” Patti, Robert’ın ölümünden sonra bile onunla konuşur gibi yazıyor. Her cümlede hem bir özlem hem de bir minnettarlık var.
Ayrıca kitabın dili, tıpkı Patti’nin müziği gibi şiirsel. Her satırda sanata olan inanç, o tutku, o açlık hissediliyor. Yoksulluklarına rağmen hiçbir zaman umutsuz değiller. Bu beni çok etkiledi — çünkü bana göre “Çoluk Çocuk” bir başarı hikayesi değil, inanmanın hikayesi.
Son sayfaları okurken boğazım düğümlendi. Patti’nin Robert’la vedası, bir bitişten çok bir kabulleniş gibiydi. Sanki “bazı insanlar sadece bir dönem değil, bir ömürlük iz bırakmak için gelir” diyordu.
Kitabı kapattığımda içimde hem bir hüzün hem de derin bir huzur vardı. Çünkü bu hikâye bana şunu hatırlattı: Hayatta gerçekten önemli olan şey, birbirini bulmuş iki ruhun birbirine ilham verebilmesi. Ve bu tür bağlar hiç ölmez.
Çoluk Çocuk, bir dönemin sanatsal özgürlüğünü, iki insanın birbirine olan sevgisini ve kaybetmeden sevmeyi anlatan çok özel bir kitap. Patti Smith’in içtenliğiyle insanın kalbine dokunuyor. Bence bu kitap okunmaz, yaşanır.
·
1.173 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.