Dostoyevski' nin ikinci romanı. İnsancıklar'dan sonra yazılan bu eser ilkine oranla büyük bir gelişim göstermiş bence. İlk eseri gibi alt tabaka insanların ruh durumları, düşünce ve kompleksleriyle çevrelenen bir ortam hakim. Toplum içinde dürüst, kendi halinde yaşayan ve üst düzey insanlar arasında aciz mahlukatlar olan karakterleri resmediyor. Fakat bu defa psikolojik nüansları artık daha çok yüzeye çıkarmaya başlıyor. Hatta o kadar ki nevrotik şizofreni bir karakteri edebi ve akıcı bir dille sunmayı başarabiliyor. Okuyucu karakterin yanında bir üçüncü göz gibi gezdiriyor ve diğer insanların garip davranışlarına karakter düzeyinde maruz kalıp gizemi sonunda çözüyorsunuz. Bence başarılı bir Dostoyevski eseri. Yazara yeni başlayacaklara iyi bir tavsiye