Ahh, nasıl güzel bir metin! Bir yas romanı, duyguları ajite etmeden nasıl bu kadar derin ve etkileyici olabilir? Canım Gospodinov yine büyüleyici. Bahçıvan ve Ölüm, yazarın babasının kaybının ardından kaleme aldığı, kendi tabiriyle bir ağıt-roman.
Konu itibarıyla son derece dramatik ve ağır bir metin okuyacakmışız hissine kapılıyoruz. Fakat Gospodinov’un büyüsü tam da burada başlıyor: Seni tek bir duygunun, o ağır yasın içine hapsetmiyor. Tam nefesin kesilecek gibi olduğunda, seni o duygudan çekip çıkarıyor; başka bir hikâyeye, başka bir zamana bırakıyor. Ölümle yaşam arasındaki o ince çizgide gezinirken bile, metin hep ışığını koruyor.
Gospodinov, kendi melankolisini okura bulaştırmadan, yasın içinden zarafetle geçmeyi öğretiyor. Bir yazar böyle bir kaybı hem bu kadar dingin hem de bu kadar vurucu kelimelerle nasıl anlatabilir? Etkilenmemek elde değil. Bahçıvan ve Ölüm kalbimi çok kırdı, bu zamana kadar okuduğum tartışmasız en iyi yas romanı. Çok sevdim.
·
338 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.