Peyami Safa... Kalemini yeni keşfediyorum, affet!
Aslında zamanında Dokuzuncu Hariciye Koğuşu'nu okumuştum ama üzerinden yıllar geçti...
Kitabın konusu güzel, yani bir yerde klasik Türk edebiyat konusu. Ama ben yazarın anlatımını sevdim.
Ancak her şey bir akşam vakti başlıyor, davetsiz misafir olarak gelen Kâmil ile... Geliyor, alıyor ve gidiyor...
Macide'yi alıp gidiyor, zavallı kızın aklını çeliyor.
Ah Kâmil... Nasıl bir Kâmil'mişin?
Bir aileyi darmadağın ettin! Maciden'in babasını toprağa, annesini Anadolu'ya göçmesine neden oldun.
Sonra da kaçtın, harpa kaçtın ve şehit oldun!
Sen iyi biri değilsin ama ne diyelim? Şehitliğini Allah kabul etsin.
Yazarımıza gelirsem... Anlatımını çok sevdim. Elbette biliyorum Peyami Safa'yı, okumak istediğim kitapları ise çok var. Ama bugüne kadar sadece Dokuzuncu Hariciye Koğuşu'nu okumuştum. Onu da daha çok eskiden, iyi okur olmadan, okuduğum kitabı altında yatanlara bakmadan, öylesine okuyup bitirdiğim zamanlar da okudum.
Yazar kendini saklamıyor, bayağı bir izleyici konumunda. Bazen yorumcu oluyor, bazen de hakem... En sonunda ise karakterlerle hesaplaşıyor. Değişik bir bakış, anlatım tarzı. Sevdim, hatta ilerde kitaplarımda birinde kullanabilirim. O derece sevdim. :)
Bir Akşamdı
Peyami Safa
Bir Akşamdı
Peyami Safa
·
93 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.