Sevdiğim bir tiyatro. Bir adamın son saatlerini anlatıyor . İnsanların olmak istedikleri kişi ya da konum uğruma kendini kaptırdıkları şeylerin onları nasıl delicesine yiyip bitirip yok ediceğinin trajik bir örneği . Aslında insan değil , sadece William 'ın . Seneler boyu hayal dünyasında hem kendini hem etrafındakileri et yiyen bir bakteri gibi tüketti . İçten fethedince kaleyi başka bir şey kalmıyor . İnsanın en büyük düşmanı kaptırdğı kendisidir ve başkası dışında insan sonunu kendisi getirir . Kısa hayatın uzun yollarında bu kadar bitirmemeli insan kendini . William'a üzüldüm, özellikle cenazesine 10 parmağı geçmeyecek kadar kişinin katılmasına . Oysa ki ne tuhaf, insan sevildiğini sandığı kişiler tarafından ters tepilebilirmiş . Uykusunda bile. Güzel bir eser , severek okudum.
·
78 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.