Ne yazsam bilemiyorum. Derinliği olmayan, dümdüz bir kitap. Karakterin buz gibi olması okuyucuya duygu geçmesine engel oluyor. (Spoiler) Mesela o kadar ki, iş arkadaşı ölen baş karakterimiz sevgilisine bundan bahsetmiyor, başka bir ülkeden iş arkadaşının naaşını alıyor geri geliyor ve taraflar bunun hakkında hiç konuşmuyorlar. Hiç sohbet yok, sıcaklık yok. Acaba yazarın Norveçli olmasından mı kaynaklanıyor bilemiyorum incecik kitabı okumak Suç ve Cezayı okumaktan daha uzun sürdü diyeyim siz anlayın.. Postane GünlükleriVigdis Hjorth