Işık Öğütçü ’nün Unutma kitabı, sade diliyle geçmişle bugünü buluşturma çabasında bir şiir yolculuğu sunuyor. Şiirlerinde duygular net, bu da kitabı herkesin kendinden bir parça bulabileceği bir sıcaklığa taşıyor. Ancak ben şiirlerde daha derin bir katman, içe dokunan bir yankı aradım ve bunu tam anlamıyla hissedemedim. Yine de Öğütcü’nün duyguyu doğrudan ve samimi biçimde aktarma niyeti hissediliyor. Unutma, derinliğinden çok içtenliğiyle hatırda kalan bir kitap olmuş.
Bazı şiirler okuru sarsmaz, sessizce yanına oturur.
Unutma ’nın dizeleri de tam olarak bunu yapıyor.