Shakespeare'in Büyülü Ormanında Kısa Bir YolculukEdebiyat
Bu kitabı okurken hem büyülü bir dünyanın içine girdim hem de duyguların karmaşık ama bir o kadar da gerçek yönleriyle karşılaştım. Shakespeare’in dili beni hemen içine çekti; sayfalar ilerledikçe merakla, heyecanla, bazen de içimde küçük bir kıpırtıyla okudum.
Oyun boyunca aşkın farklı yüzlerini gördüm. Bazen tatlı, bazen acı ama her zaman derin… Karakterlerin iç dünyalarına dokundukça, kendi duygularımı da düşündüm. Bazı yerlerde kalbim burkuldu, bazı satırlarda ise o saf, derin sevgiyi öyle güzel hissettim ki içim ısındı.
En çok da bazı karakterlerin kırılgan yanları, sevgiyi hak etmediklerini sanmaları dokundu bana. Onlarda kendimden parçalar buldum. Shakespeare, duyguları anlatırken öyle bir denge kurmuş ki, hem masalsı bir hava var hem de insana ayna tutan bir gerçeklik.
Bir Yaz Gecesi Rüyası, bana aşkın büyüsünü, gururun sessizliğini ve kalbin karmaşık yollarını hatırlattı. Bittiğinde içimde huzurlu bir sessizlik kaldı ve tek düşündüğüm şey şuydu: “Keşke daha önce okusaydım.”
Ve Shakespeare'in da dediği gibi 'Asla dikensiz olmazmış gerçek aşkın yolu' Peki gerçekten yollar dikenliyse aşk gerçek midir? Gerçek aşk, zahmetsiz mi olmalı yoksa dikenli mi? Bilemiyorum…
·
65 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.