Alice Harikalar Diyarının Alice’i ile Peter Pan’ın Peter’ı büyülü tebeşirleriyle, bile isteye kendi tavşan deliklerini kendileri çizip Dantenin Cehennemine şöyle bir bakıp, birde bir ruhu alıp geri dönmeye karar vermişler.
Hikayenin bu kısmı çok iyiydi, çok tatlıydı falandı filandı.
Ama hikayenin diğer kısmı çok felsefik ve çok matematikti. Hatta arttırıyorum kitap fazlasıyla akademikti. Ben ki lisansımı ve tezimi matematik üzerine yapmış ve matematiği ömrü boyunca çok sevmiş biri olaraktan okurken önermelerin, teorilerin, ispatların çokluğundan şiştim de şiştim. “İse koşullu önerme” siyle karşılaşmayalı çok uzun zaman olmuştu ve bu karşılaşmanın güya fantastik bir romanda olması ise aşırı tuhaf oldu.
Hikayenin diğer bir kısmı ise akademik eğitimine devam eden zavallı, ezilen, hor görülen, cinsiyetçiliğe maruz kalan, kullanılan ve asla para kazamayan açlık sınırında yaşayan, hocasına deli tutkun asistanlar. Ablamdan ötürü akademik ortamlara aşinayım ve evet ne yazık ki sistem çoğunlukla bu şekilde işliyor. Ama kitapta bu konu üstünde o kadar çok durulmuş ki “anladık, yeter, kabak tadı verdi” kıvamına geldi.
Yine hikayenin bir diğer kısmı ise berbat karakterler, aşırı zeki olan bitik tipler. Alice tüylerimi ürpertti onu okumayı o kadar çok istemedim ki, hele hocaları ismi lazım değil cehennem ona az gelir o derece…. ama Kuangın karakter olayıda hep bu zaten dimi.
Ve söz son bir diğer kısımda, Kuang evet sen aşırı zekisin, muhteşem zekisin, en zeki sensin, göndermelerin bile o kadar zeki göndermeler ki biz faniler gönderme olduklarını bile anlamıyoruz. Düz yazı niteliğiyle okuyup geçiyoruz.
Neyse velhasılı; kitabın başlarının bir tık gideri vardı ama ilerledikçe hem hikayenin hem karakterlerin boğuculuğundan aşırı sıkıldım ve bunaldım. Keyif aldığım bir kaç yer dışında gerisinden hiç keyifte alamadım. Bana göre kitap Simyacı kitabının anafikri üzerinde ilerlemeye çalışan başka bir evrendeki çok ama çok sıkıcı bir versiyonuydu.
Sevmedim, hiç sevmedim.
Sevenlere saygım sonsuz ama Kuangcığımla mümkünse bir daha buluşmamak dileğiylen….