Düşünüyorum da cevabını bulamıyorum, gurura kapıldığımız için mi şaşırdık biz, yoksa zaten şaşkın olduğumuz için mi gurura kapıldık?
...
Daha önce bu soruları niye sormadık hiç kendimize? Bilmediğimiz için mi sormadık, yoksa sormadığımız için mi bilmedik? Şimdi ne oldu da bildik peki?
.
.
İlksöz: Adem, geldin ortalığı karıştırdın, gittin ortalığı karıştırdın.
Adem'in ve artık İblis olan Azazil'in o büyük günahı işleyip cennetten yeryüzüne kovulduğu andan itibaren başlar hikâye. Bu nedenle bir bakıma Ateş Canına Yapışsın'ın devamı gibidir, mekân da cennettir yine. Azazil ve Adem'in cennetten kovuluşu, cennetin bozulan düzenini geri getirecektir diye umar büyüklü küçüklü tüm melekler. Ama artık İblis olan Azazil şüphe duygusunu cennette bırakıp gitmiş, onun sorgulamaları diğer meleklere geçmiştir. Büyük Hoca Azazil'in yerine Mikail küçük meleklere ders vermektedir artık. Küçük melekler sürekli onu Azazil ile kıyaslar. Aslında kıyaslamaları sadece onlar yapmaz, Mikail de hocalığını hep Azazil'in hocalığı ile karşılaştırır, onun gibi küçük melekler üzerinde oluşturamadığı saygınlığı düşünür sürekli. Giderek farkeder ki içinde Azazil kıskançlığı oluşur ve yine farkeder ki Azazil'in düştüğü kibir çukuruna kendi de düşmektedir. Mikail ile başlayan şüphe ve sorgulamalar diğer büyük meleklere de yansıyacaktır. Cennet eski düzenli ve güzel günlerini, Tanrı'ya olan sorgusuz teslimiyet ortamını kaybetmeye başlamaktadır. Düzeni bozan Adem ve Azazil'i cennetten kovan Tanrı'nın tavrı şimdi ne olacaktır.
Ateş Canına Yapışsın önce okunursa daha iyi olur ama Adem, İblis ve cennetten kovulma durumu bilindiği için tek de okunabilir. Aslında fark ettirmeden büyük melekler gibi kitabı okuyanda da sorgular oluşturan bir metin. Meraklısına. Kitapla. Sağlıcakla.
.
.
.
Sonsöz:
Adem'in hışmına uğramaya başlayan Yeryüzü Cenneti'ne baktılar hazin hazin. O da Cennet gibi değişmeye başlamıştı. Şimdiden.
...
Meleklerinse ağlama zamanıydı.
Ağladılar.
.
.
.
·
235 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
