Amin Maalouf’un satırlarına ilk kez bu kitapla dokundum,ama sanki yıllardır bekliyormuşum o kelimeleri. Her sayfa, geçmişin kırık yankılarını bugüne taşıyordu. Karakterlerin her biri bir liman gibiydi; sığınmak isterken insanın içine daha da deniz doluyordu.En çok İsyan’a üzüldüm… çünkü onun hikâyesinde, suskun kalmış nice kalbin yankısı vardı. Maalouf’un dili, sadece bir dönemi değil, insanın kendi içindeki uzaklıkları da anlattı bana. “Doğu Limanları”, bitince kapanmayan o kitaplardan biri oldu; çünkü bazı karakterler kitap bitse dahi yüreklerde çoktan yer edinmiştir.
·
242 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
