Okurken gözyaşlarıma hakim olamadım, çünkü her satırda bir insanın yükünü,bir milletin kaderini ve kimsesizliğini buluyorsunuz.Mustafa Kemal Atatürk'ü bir komutan olarak değil, bir evlat,bir dost,bir aşık olarak da tanımaya başlıyorsunuz. Samsun'a ayak basan o genç adamın içindeki fırtınayı iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Kitap bir milletin doğuşunu anlattığı kadar Gazi'nin de iç yolculuğuna tanıklık etmenizi sağlıyor.Con Sinov'un kalemi ile geçmişe yürüyüp,kendi içinizde yanan istiklal ateşini de buluyorsunuz. İstiklal dediğimiz şey yalnızca bir zafer değil, bir bedel ve büyük bir inanışın sonucu. Aziz ruhun şad olsun kalbim, sana ne kadar teşekkür etsek az.
·
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.