Hem içimde ne varsa ne yok dökesim var hem de ne var ne yok susasım.
Evet böyle.
Laf olsun diye değil gerçekten tam böyle hissediyorum.
Bazen. Çok çok çok umutlanıyorum ölümü düşünüp bazen de yok diyorum sen o hazırlıkta biri değilsin. Peki olacak mıyım?
Dedem hazır mıydı? Küçük Erkut. Teyzem dayım. 40 yaşında öğretmenim hazır mıydı? Benim ne farkım var, hiç. Aynısı bana da olacak. Bazen eşyalarıma bakıyorum ve şu an bana bir şey olsa bunu kim kullanacak diyorum. Ablam mı abim mi yengem mi ne bileyim annem babam mı, çocuklar mı kim? Bir sürü şey geliyor aklıma. Tabii. Yoksa bir köşeye mi atılır diye de düşünüyorum.
Dedem için sürekli okuyoruz, 1000kitapta kayıtlı bütün yasinleri tükettim, en azından hislerim
yazı da olsa içimden çıkıyor, yoksa kime ne anlatayım hem kim dinler...
Onun her şeyi evet çok kıymetliydi, yaşarken de vefat ettikten sonra da canımız kanımız bizim. Peki diyorum yine bunun ona gerçekten faydası ne? Elle tutulur, gözle görülür bir şey değil belki ama ben yürekten hissediyorum. Mutlu huzurlu oluyor inşallah. Beş ay olacak bir hafta sonra. 30 mayıs cuma günüydü. Ama sanki beş yıl geçmiş gibi uzak geliyor düşününce. Hem de beş günlük tazelikte. Bu aralar en çok düşündüğüm şey, aslında düşünmeye de korktuğum şey, biliyorum, bütün dünyada her saniye olan bir şey, oluyor olmuş olacak, anne baba biraz daha ileri bir acı. Bak düzgün bile yazamıyorum, biraz daha ileri acı değil bambaşka bir acı ama sanki öyle söylersem dedeme haksızlık edeceğim. Öyle değil. Mesela babam diyor ki dedeniz öldüğü günden beridir içimden canı gönülden gülmek gelmedi hiç. Onun için baba acısı işte. Ama yirmi yaşında kaybeden adamın acısıyla bir mi acaba? Sonra da diyorum ki ama babamın daha çok anısı var babasıyla bu daha acı değil mi? Bilmiyorum. İşsizlik gibi gelebilir ama böyle hissediyorum işte. Ama biraz daha düşününce diyorum ki bu bir adalet meselesi değil. Kimler ne acılarla sınanıyor. Yine dedemi yerde ilk gördüğüm anda babamın bana bir bakışı vardı herhalde ölene kadar unutmayacağım. Çünkü evet o acıyla yola çıktım gittim ama onu öyle evin ortasında görene kadar demek ki zihnim inanmamış. Görünce hayatımda hiç yaşamadığım bir şekilde, sanki kanım çekildi sanki biri kafamı zorla çevirmek istedi. İşte babam sağ olsun geldi bana sarıldı ama söylediği şeyi de hiç unutmayacağım. Sen ne yapacaksın hiç dayanamazsın dedi. Evet ben şimdi her saniye babama sarılmıyorum, neden yapmadığımı bilmiyorum ama yapmıyorum, ama yine de benim onun için ne hissettiğimi çok iyi biliyor ki öyle söyledi. Ben bazen geceleri gözümü kapatınca böyle şeyler düşününce bile yataktan fırlıyorum. Babam annem hep köşesinde duracakmış gibi. Biri gitse diğeri ne olacak diyorum. Ama dedem gittiği gün beridir bu korku daha kötü sardı beni. 82 yaş biliyorum iyi bir yaş, dedem de zaten güzel bir ömür yaşadı, bunu da biliyorum. Ama insanoğlu tam da şu an hissettiğim şekilde programlanmasaydı, dünya böyle dönmezdi. Yirmisinde yalnız kalanların sabrıyla dönüyor. Babasını hiç tanımayanların tevekkülüyle. Başka türlüsü nasıl olabilir?
Geçen gün büyük amcamızın torunu nişanlandı. Allah mesut etsin, dedemin bir küçük kardeşi İsa amcamız var, işte o taktı yüzüklerini. O kadar mutluydu ki. Hareketlerini dedeme benzettim ama bir yandan da içim burkuldu, sonra dedim ki, iyi ki kız kardeşimin evlendiğini gördü, doya doya yaşadı her şeyini. Düğünde kardeşime bir dua etmişti boy boy çocukları olsun ilki oğlan olsun diye. Kardeşimin üç tane çocuğu oldu maşallah. Dedemle babaannem dua ederken gülmüştüm içimden, halbuki ne kadar temiz bir dua etmişler. Bazen yeterince kıymetini bilmedik gibi hissediyorum bazen de diyorum ki yoo aynı böyle seviyordum zaten. Bilmiyorum. Şimdi annem babam için de öyle hissediyorum. Bazı şeyler elimde değil ve üzülüyorum. Aksini de yapamıyorum. Benim de sağlığım için mutlu olsunlar, huzurlu olduğum için mutlu olsunlar istiyorum. Sürekli köyde kötü bir şey duyduğumda diyorum ki inşallah annem babam bunu Seren yaşamadı en azından diyordur. Kötü biri miyim bu şekilde bilmiyorum ama benim için mutlu olsunlar istiyorum üzülmelerini istemiyorum. Ben insanlara sevgimi göstermeyi çoktan bıraktım, ama kalplerinin bir köşesinde hissetmelerini çok istiyorum.
·
130 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.