Gençlik ve güzellik aldatmacası!
Basil Hallward'in baş yapıtının kahramanı Mr. Dorian Gray geri dönülmez bir dilek diledi ve bütün kötülükler portrede gün yüzüne çıktı
Ne hazin şey! ihtiyarlayıp çirkinleşeceğim, iğrenç olacağım. Oysa bu resim sonsuza dek genç kalacak....öbür türlü olabilseydi! Sonsuza dek genç kalan ben, ihtiyarlayansa şu resim olsaydı! ...Bu uğurda her şeyimi verirdim! ...Ruhumu bile satarım bu uğurda!"
Bu sözleri onu felakeye sürükleyen. Hazin sonunu kendi dilediği yerine getirdi, ne acı! Halbuki onun çok sevdiği dostu Lord Henry onun hayatını incelemeye değer gördüğü için ona bu fikirleri vermişti. Bu uğurda kibrine -çok güvendiği gençliğine ve güzelliğine olan güvenine- yenilerek ilk aşkı Sibly Vane'i kurban vermişti. Nerden bilecekti ki artık saflığının kaybolup kurbanlarının çoğalacağını? Artık "şeytanın satır aldığı adam, yüzü güzel kalsın diye ruhunu şeytana satmış Tatlı Prens" olarak anılıyordu. Kendi ruhunun yaşarken ölmüş olmasıydı onu asıl tedirgin eden. Tüm bunlara son vermek ve tüm kötülüklerden kurtulmak için son bir yol kalmıştı. - Portreden kurtulmak.
Ve kitabın son cümleleri
"Güzelliği mahvetmişti onu; güzelliği, bir de Tanrı'dan dilediği gençlik. Bu iki şey olmasa hayatına leke düşmeyecekti. Gençlik onun felaketi olmuştu."
En yakın arkadaşı Lord Henry Wotton' un Dorian Gray için yaptığı son tespit ise
'Sen çağımızın hem aradığı hem de bulmaktan korktuğu imgesin'
·
67 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.