Bir insan öldü. Onun cenazesine katılan birinin cenazesine başka biri katıldı. Daha sonra da başka bir cenaze. Ne kadar kısa bir zaman içinde bunlar gerçekleşti. İnsana ait olan her bir şeyin ne kadar da değersiz ve gelip geçici olduğunu düşünelim. Dün var olan yarın bir avuç külden ibaret. O halde sakince zamanı yaşa, sonra da yaşamı sonlandır. Aynı olgunlaştığı zaman toprağa düşen zeytin gibi. O da borcunu ödemek için kendini yetiştiren toprağa geri dönmüyor mu?
Kendime DüşüncelerMarcus Aurelius