Masumiyetin Bedeli
Bir yanlış anlama, bir kelime, bir çocukluk saflığı…
Ve bütün bir hayat, o anın gölgesinde yaşanıyor.
McEwan, Kefaret’te yalnızca bir hikâye anlatmıyor — bir suçun yankısını anlatıyor.
Briony’nin o yaz günü yaptığı şey, belki o yaşta herkesin yapabileceği bir hata gibi görünür; ama zaman geçtikçe o hata büyür, dallanır, her sayfada bir kalbi daha kırar.
Romanı okurken insan kendine soruyor: “Ben olsaydım affedilir miydim? Ya da affedebilir miydim?”
İşte McEwan’ın başarısı burada — okuru hikâyenin tanığı değil, suç ortağı yapıyor.
Anlatım ağır ama ustaca. Betimlemeler yoğun, savaş sahneleri çarpıcı, sonu ise insanın içini yavaşça oyan türden.
Bir tür vicdanın romanı bu: hatırlamanın, yüzleşmenin, yazıyla kefaret aramanın hikayesi.
Belki de gerçek kefaret, asla tamamen ödenmeyen bir borçtur.
·
413 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.