Mai ve Siyah
Kalemiyle ilk kez tanıştığım Servet-i Fünun döneminin ve Türk Edebiyatı tarihinin en büyük yazarlarından biri olan 
Halid Ziya Uşaklıgil kaleme aldığı 
Mai ve Siyah döneminin en iyi romanlarından bir tanesini okudum. Kitap mı beni bitirdi, ben mi kitabı bitirdim bilmiyorum. Çoğu satırlarını gözlerim dola dola okudum. Beni de Ahmed gibi hayal kırıklığına uğratan bir eser oldu ne yazık ki.
Kitabın dili ağır olduğu için ilk bölümlerde pek adapte olamadım ama Ahmed Cemil'in babasını kaybetmesiyle hareketlenmeye başlayan romanın yazarı Halid Ziya Uşaklıgil betimlemeleri, şiirsel anlatımı, psikolojik tahlilleri, fikir çatışmasını ustalıkla kullandığını gördüğüm ve halen günümüzde de kurulan Mai hayallerin, Siyah gerçekleriyle yüzleştiğimizi gösteren örneklerden bir tanesiydi. Yani tam bir hayal kırıklığı romanıydı. Lise yıllarından beri sadık arkadaşı olan Hüseyin Nazmi ile Ahmed Cemil'in edebi eserlere olan tutkularını muhabbetlerini, dostluklarını gördüm. Bunun yanı sıra babasının ölümünün ardından hayatın yükünü omzuna alan Ahmed'in varlık içinde yüzen arkadaşı Hüseyin'e hep gıpta edişi, tam bir hayalperestlikle edebiyat camiasında ün edinmek için gece gündüz tercümanlık yapmaya başlayarak, kendi eseri olan şiir kitabını da bir yandan tamamlamaya çalışması, arkadaşının vesilesiyle bir matbaa'da işe başlayarak hayallerini gerçekleştirmeye başlamasıyla kitabın heyecanına sürüklenircesine kapıldım.
Kalem arkadaşlarından beni en sinir edenlerden biri olan Raci'nin Ahmed'i kıskanması, içten içe haset ederek eserim diyerek ilan ettiği şiir kitabına kötü ithamda bulunmasıyla sinirlerim yavaş yavaş gerilemeye başladı. Diğer yandan matbaa sahibinin oğluyla, Ahmed'in kız kardeşi İkbal'le evlenen Vehbi'nin Ahmed'i dolandırışı, karısını aldatışı ve karnında bebeğini taşıyan İkbal'in düşük yapmasına ve ölümüne sebep olmasıyla hayatı ve hayalleri alt üst olmaya başlayan Ahmed'in saflığından, insanlığından faydalanan eniştesi Vehbi'yi bir kaşık suda boğasım geldi. Bu kitapta Raci ve Vehbi en nefret ettiğim karakterlerden ikisiydi.
Bir yandan Hüseyin Nazmi'nin kız kardeşi olan Lamia'ya bir türlü açılmak bilmeyen, hep saflığından ve iyi niyetinden suistimal olan Ahmed'in gönül işinde de başarılı olamamasıyla üzgünlüğüm kat be kat arttı. Lamia'yı kaybetmesinin yanı sıra eserim dediği şiir kitabının da artık gözünde bir değeri kalmayan Ahmed'in gözünü kırpmadan sobada bir bir tutuşturması içimi parçaladı:( Artık annesinden başka kimsesi kalmayan Ahmed için İstanbul'da yaşamanın bir anlamı kalmamıştı. Uzak diyarlarda yeniden bir hayata başlamak için elveda edişiyle sonlanan kitap beni büsbütün sarstı...
Ve kitap benim için şöyle sonlandı; "Hayatımızda kurduğumuz güzel hayallerin ne yazık ki, hiç hesapta olmayan şeyler yüzünden bir bir yıkılışı, hayatımıza giren bir kaç dengesizin yüzüne bizim iyi niyetimizi ve insanlığımızı kullanmaya çalışan insanlar yüzünden hayatın acı gerçekleriyle yüzleşip bir bir hüsrana uğratışıyla karşılaşırız ne yazık ki. Ama nefes aldığımız sürece yeniden başlayabileceğimizi, umudumuzu kaybetmeden yeni hayallere yelken açmayı ve asla yıkıldığımız yerde kalmadan, pes etmeden hayallerimize doğru yeniden yürümeliyiz." dedim kendi kendime...
Son olarak bu kitabı ortak okuduğum, 1K'da çok severek takip ettiğim, zamanla aramızda güzel bir dostluk kurduğumuz @EBruhaLa ablamla ayrı bir duygu hissiyatı yaşayarak, yer yer güzel alıntılarda birbirimizi bulduğumuz, aynı kitabın içindeki hüznü beraber yaşadığımız ve bizim için güzel anılar biriktirdiğimiz bir eser olarak kaldı hafızamızda. Seninle bu kitabı aynı anda okuyup duygularımızı paylaşmak, kitap hakkında sohbet etmek çok mesut etti beni ablam. Daha nice güzel kitaplarda buluşmak ümidiyle inşAllah...
İncelemeyi buraya kadar okuduğunuz için teşekkür ederim. Kitap biraz hüzünlüydü ama bizlere katacağı güzelliklerde mevcut. Okumanızı canı gönülden arzu ederim. Keyifli, huzurlu okumalar dilerim.
Vesselam...
Halid Ziya Uşaklıgil kaleme aldığı Mai ve Siyah döneminin en iyi romanlarından bir tanesini okudum. Kitap mı beni bitirdi, ben mi kitabı bitirdim bilmiyorum. Çoğu satırlarını gözlerim dola dola okudum. Beni de Ahmed gibi hayal kırıklığına uğratan bir eser oldu ne yazık ki.
Kitabın dili ağır olduğu için ilk bölümlerde pek adapte olamadım ama Ahmed Cemil'in babasını kaybetmesiyle hareketlenmeye başlayan romanın yazarı Halid Ziya Uşaklıgil betimlemeleri, şiirsel anlatımı, psikolojik tahlilleri, fikir çatışmasını ustalıkla kullandığını gördüğüm ve halen günümüzde de kurulan Mai hayallerin, Siyah gerçekleriyle yüzleştiğimizi gösteren örneklerden bir tanesiydi. Yani tam bir hayal kırıklığı romanıydı. Lise yıllarından beri sadık arkadaşı olan Hüseyin Nazmi ile Ahmed Cemil'in edebi eserlere olan tutkularını muhabbetlerini, dostluklarını gördüm. Bunun yanı sıra babasının ölümünün ardından hayatın yükünü omzuna alan Ahmed'in varlık içinde yüzen arkadaşı Hüseyin'e hep gıpta edişi, tam bir hayalperestlikle edebiyat camiasında ün edinmek için gece gündüz tercümanlık yapmaya başlayarak, kendi eseri olan şiir kitabını da bir yandan tamamlamaya çalışması, arkadaşının vesilesiyle bir matbaa'da işe başlayarak hayallerini gerçekleştirmeye başlamasıyla kitabın heyecanına sürüklenircesine kapıldım.
Kalem arkadaşlarından beni en sinir edenlerden biri olan Raci'nin Ahmed'i kıskanması, içten içe haset ederek eserim diyerek ilan ettiği şiir kitabına kötü ithamda bulunmasıyla sinirlerim yavaş yavaş gerilemeye başladı. Diğer yandan matbaa sahibinin oğluyla, Ahmed'in kız kardeşi İkbal'le evlenen Vehbi'nin Ahmed'i dolandırışı, karısını aldatışı ve karnında bebeğini taşıyan İkbal'in düşük yapmasına ve ölümüne sebep olmasıyla hayatı ve hayalleri alt üst olmaya başlayan Ahmed'in saflığından, insanlığından faydalanan eniştesi Vehbi'yi bir kaşık suda boğasım geldi. Bu kitapta Raci ve Vehbi en nefret ettiğim karakterlerden ikisiydi.
Bir yandan Hüseyin Nazmi'nin kız kardeşi olan Lamia'ya bir türlü açılmak bilmeyen, hep saflığından ve iyi niyetinden suistimal olan Ahmed'in gönül işinde de başarılı olamamasıyla üzgünlüğüm kat be kat arttı. Lamia'yı kaybetmesinin yanı sıra eserim dediği şiir kitabının da artık gözünde bir değeri kalmayan Ahmed'in gözünü kırpmadan sobada bir bir tutuşturması içimi parçaladı:( Artık annesinden başka kimsesi kalmayan Ahmed için İstanbul'da yaşamanın bir anlamı kalmamıştı. Uzak diyarlarda yeniden bir hayata başlamak için elveda edişiyle sonlanan kitap beni büsbütün sarstı...
Ve kitap benim için şöyle sonlandı; "Hayatımızda kurduğumuz güzel hayallerin ne yazık ki, hiç hesapta olmayan şeyler yüzünden bir bir yıkılışı, hayatımıza giren bir kaç dengesizin yüzüne bizim iyi niyetimizi ve insanlığımızı kullanmaya çalışan insanlar yüzünden hayatın acı gerçekleriyle yüzleşip bir bir hüsrana uğratışıyla karşılaşırız ne yazık ki. Ama nefes aldığımız sürece yeniden başlayabileceğimizi, umudumuzu kaybetmeden yeni hayallere yelken açmayı ve asla yıkıldığımız yerde kalmadan, pes etmeden hayallerimize doğru yeniden yürümeliyiz." dedim kendi kendime...
Son olarak bu kitabı ortak okuduğum, 1K'da çok severek takip ettiğim, zamanla aramızda güzel bir dostluk kurduğumuz @EBruhaLa ablamla ayrı bir duygu hissiyatı yaşayarak, yer yer güzel alıntılarda birbirimizi bulduğumuz, aynı kitabın içindeki hüznü beraber yaşadığımız ve bizim için güzel anılar biriktirdiğimiz bir eser olarak kaldı hafızamızda. Seninle bu kitabı aynı anda okuyup duygularımızı paylaşmak, kitap hakkında sohbet etmek çok mesut etti beni ablam. Daha nice güzel kitaplarda buluşmak ümidiyle inşAllah...
İncelemeyi buraya kadar okuduğunuz için teşekkür ederim. Kitap biraz hüzünlüydü ama bizlere katacağı güzelliklerde mevcut. Okumanızı canı gönülden arzu ederim. Keyifli, huzurlu okumalar dilerim.
Vesselam...··
355 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Maşallah subhanallah 🤲
Çok güzel yine içten ve samimi duygularla yazdığın incelemen için tebrik ederim güzel kardeşim benim🥰
Evet seninle mavi hayallerin dünyasından siyaha boyanan hayallere yolculuk yaptık.
Ahmet Cemil umutlu bir genç ve Romnda bir çok kez umutlarını bir yerlere bağladı onlar için düşler kurdu bunlar ile kendini avuttu.
Bu Umutlar ellerinden bir bir kayarken gün geçtikçe karamsar bir hâl aldı..
Yine de ne efendilğiinden ne de naif saf kalbinin inceliklerinden vaz geçmedi.
İçine attı ve ne varsa içinde yaşadı.
(Nedime attığı Osmanlı tokadını saymazsak.)
Olaylar sinsileleri bahsettiğin gibi şiirsel bir dille ve harikulade betimlemeler ile anlatılmış ki edebi tadıda yaşananların hissettitdiği duygularıda almamak mümkün değildi.
Seninle öyle güzeldi ki..
Bana eşlik ettiğin için ben teşekkür ederim..
Güzel kardeşim benim 🥰
Nice birlikte okunacak kitaplarımız hoş sohbetlerimiz olsun inşallah🤲
Sevgi ve muhabbetle geçen günlerimiz de olsun inşallah🤲
Emeğine yüreğine kalemine sağlık
Can özüm iki gözüm 🤲🌹🤲🤗🥰🫂Güzel kardeşim Lizigim benim🫂😘
☆Edebiyatsever☆
Gönderi Sahibi
Kıymetli vaktini ayırıp okuduğun için teşekkür ederim ablam🥰Bizim için ilk olan bu eser hüzünlüydü ama Ahmed Cemil'le, Hüseyin Nazmi'nin dostluklarında, edebiyata olan ilgilerinde yer yer seninle olan muhabbetimiz, dostluğumuz canlandı hep gözlerimde. Tekrar tekrar okunacak bir eser oldu bizim için. Daha nice güzel kitapların sohbetleriyle, bizlere kattığı güzelliklerle anılarımızı biriktireceğiz seninle inşAllah. İyi ki varsın iki gözümün çiçeği toprağım🤗🫂🌹🌸🦋📚💕