karanlığın içindeki ışık
Nilgün Marmara'nın "Daktiloya Çekilmiş Şiirler" kitabı, beni gerçekten derinden etkiledi. Şairin intiharı, şiirlerinde işlediği ölüm, kayıp ve yalnızlık temalarını daha da anlamlı kılıyor. Onun şiirlerini okurken, sanki kendi iç dünyamda bir karanlığa gömülüyordum. Marmara'nın kelimeleri, benim de hissettiğim çaresizlik ve umutsuzluk hissini yansıtıyor gibi. Bazen, sanki Marmara'nın şiirleri benim kendi hikayemi anlatıyor gibi. Onun şiirleri, beni kendi korkularımla ve umutlarımla yüzleşmeye zorluyor. Marmara'nın intiharı, bana kendi içimdeki karanlıkla yüzleşme cesareti verdi diyebilirim. Marmara'nın şiirleri, intiharının ardındaki nedenleri anlamaya çalışan okuyucular için de bir kapı aralar, şairin iç dünyasına bir bakış sunar.
Şiirlerinde kelimeleri bükmekten kaçmıyor ve bazen fonetik olarak da ağza kolay oturmayan dizeleri oldukça fazla kulanmış. Bu şekliyle de kendi özgünlüğünü yakalamış bir şair bence. Böyle nadide bir kadının dizelerini okuyup onu anlayabilme çabası bile başlı başına güzel bir yolculuktu. Keşke bir kere oturup seni dinleyebilseydim. Şiirimizin narin ve cesur çiçeği, ruhun şad olsun.
·
71 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.