Gözümdeki Perde·224 syf.·İç Hesaplaşma
8/10
2025 99. kitabı
Can Kari,
Fatih Duman 'ın 
Âmâ 'sı, bir Somuncu Baba romanı olmanın ötesinde, insanın içindeki en kudretli düşmanın, yani kibrin ta kendisinin dilinden yazılmış, alışılmışın dışına düşen, ama derinliğiyle aydınlatan bir kitap...
"Biz, yolumuzu kaybettiğimizi sanırız. Lakin Âmâ Ömer der ki: " Yol kaybolmaz, insan kaybolur." İşte bu kitap, o yitip giden insana, gönlünün rotasını nasıl şaşırdığını, hakkıyla inanmaktan ve inandığını yaşamaktan nasıl uzaklaştığını, şiirsel bir acıyla anlatıyor. Sayfa 52'deki o itiraf, "tek kaybettiğim yol yürüdüğüm yol değildi, ben gönlümün yolunu da kaybetmiştim," diyor. Oysa yol, Somuncu Baba'nın Malatya Darende'deki ırmağın kenarındaki türbesi misali, hep yerinde duruyor, bilesin.
Yazar, görünmeyeni, elle tutulmayanı konuşturuyor: Kibir. O, Dile Geldi kendini, aslını ve maksadını insana unutturan bir düşman olduğunu itiraf ediyor. Düşmanına âşık olan ahmak insanın gafletini, Nefs üstadının en sinsi askeri olan Gaflet'in pususunu, ortaya koyuyor. Kitap, bu kibir'in konuşmalarıyla okuyucuya öyle farklı bir bakış açısı öğretiyor ki, kendi içimde yükselen sesi, Benden Allah'a sığınırım, senden Allah'a sığınırım! diyen garip, fakir, aciz Hamid'in imanıyla susturmayı öğreniyorum.
Ateşe su, yaraya merhem, ölüye nefes gibi... cümlesini okuduğumda içimde yanan ateşe su serpildiğini hissediyorum.
Kâh bir camide iki vakit arasında, kâh kış günü kar yağarken pencere kenarında, yudumladığın reyhan şerbeti eşliğinde okunacak bir eser bu. İçten, samimi ve akıcı bir dil, yer yer şiirsel betimlemelerle ruhu sarıyor. Ne haddimize kazanmak? Allah verir, biz verdiği kadarını alır, şükrederiz... düsturunu ilham eden bu kitap, gönül fethetme peşindeki Erenlerin ve dua pusatını kuşanan Ecdadımızın izini sürüyor.
Kitap, sonunda o büyük ters köşe ile okuyucuyu şaşkına çeviriyor. Onun için, bu kitap herkese tavsiye edilebilir; özellikle gönlünün yolunu kaybetmiş hissedenlere, kibrin dilini anlamak isteyenlere, tasavvufi derinliğe meraklı olanlara.
Âmâ, aslında bizim görmeyen gözlerimizin perdesini kaldıran bir hakikat aynası.
Düşün ki, hayat dediğimiz bu rüya sahnesinde, biz kimin dilinden konuşuyoruz? Âmâ, sana bunu düşündürecek... Ne durursun, al eline, dervişane bir sükunetle oku...
Vesselam
Fatih Duman 'ın Âmâ 'sı, bir Somuncu Baba romanı olmanın ötesinde, insanın içindeki en kudretli düşmanın, yani kibrin ta kendisinin dilinden yazılmış, alışılmışın dışına düşen, ama derinliğiyle aydınlatan bir kitap...
"Biz, yolumuzu kaybettiğimizi sanırız. Lakin Âmâ Ömer der ki: " Yol kaybolmaz, insan kaybolur." İşte bu kitap, o yitip giden insana, gönlünün rotasını nasıl şaşırdığını, hakkıyla inanmaktan ve inandığını yaşamaktan nasıl uzaklaştığını, şiirsel bir acıyla anlatıyor. Sayfa 52'deki o itiraf, "tek kaybettiğim yol yürüdüğüm yol değildi, ben gönlümün yolunu da kaybetmiştim," diyor. Oysa yol, Somuncu Baba'nın Malatya Darende'deki ırmağın kenarındaki türbesi misali, hep yerinde duruyor, bilesin.
Yazar, görünmeyeni, elle tutulmayanı konuşturuyor: Kibir. O, Dile Geldi kendini, aslını ve maksadını insana unutturan bir düşman olduğunu itiraf ediyor. Düşmanına âşık olan ahmak insanın gafletini, Nefs üstadının en sinsi askeri olan Gaflet'in pususunu, ortaya koyuyor. Kitap, bu kibir'in konuşmalarıyla okuyucuya öyle farklı bir bakış açısı öğretiyor ki, kendi içimde yükselen sesi, Benden Allah'a sığınırım, senden Allah'a sığınırım! diyen garip, fakir, aciz Hamid'in imanıyla susturmayı öğreniyorum.
Ateşe su, yaraya merhem, ölüye nefes gibi... cümlesini okuduğumda içimde yanan ateşe su serpildiğini hissediyorum.
Kâh bir camide iki vakit arasında, kâh kış günü kar yağarken pencere kenarında, yudumladığın reyhan şerbeti eşliğinde okunacak bir eser bu. İçten, samimi ve akıcı bir dil, yer yer şiirsel betimlemelerle ruhu sarıyor. Ne haddimize kazanmak? Allah verir, biz verdiği kadarını alır, şükrederiz... düsturunu ilham eden bu kitap, gönül fethetme peşindeki Erenlerin ve dua pusatını kuşanan Ecdadımızın izini sürüyor.
Kitap, sonunda o büyük ters köşe ile okuyucuyu şaşkına çeviriyor. Onun için, bu kitap herkese tavsiye edilebilir; özellikle gönlünün yolunu kaybetmiş hissedenlere, kibrin dilini anlamak isteyenlere, tasavvufi derinliğe meraklı olanlara.
Âmâ, aslında bizim görmeyen gözlerimizin perdesini kaldıran bir hakikat aynası.
Düşün ki, hayat dediğimiz bu rüya sahnesinde, biz kimin dilinden konuşuyoruz? Âmâ, sana bunu düşündürecek... Ne durursun, al eline, dervişane bir sükunetle oku...
Vesselam·
341 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
ÂMÂ & Fatih Duman’la Söyleşi
Kitap Okuma Okulu olarak bu ay, Fatih Duman'ın Âmâ adlı eseri üzerine yazarla birlikte gerçekleştireceğimiz özel bir söyleşide buluşuyoruz.
"Görmek için illaki göz gerekmez. Hatta bazı şeyler gözle görülmez." sözünün izinde, kitabın arka planını, yazım sürecini ve merak edilen soruları doğrudan yazarıyla konuşacağımız keyifli bir sohbet sizleri bekliyor..
🗓 Tarih: 17 Mart 2026
⏰ Saat: 22.00
📍 Yer: Telegram – Kitap Okuma Okulu
t.me/kitapokumaokulu
🎙 Moderatör: Onur
Eseri okuyan, merak eden ve söyleşiye katılmak isteyen herkesi bekliyoruz..
Fatih Duman'ın Âmâ adlı eseri üzerine yazarla birlikte gerçekleştireceğimiz özel bir söyleşide buluşuyoruz.
"Görmek için illaki göz gerekmez. Hatta bazı şeyler gözle görülmez." sözünün izinde, kitabın arka planını, yazım sürecini ve merak edilen soruları doğrudan yazarıyla konuşacağımız keyifli bir sohbet sizleri bekliyor..
🗓 Tarih: 17 Mart 2026
⏰ Saat: 22.00
📍 Yer: Telegram – Kitap Okuma Okulu
t.me/kitapokumaokulu
🎙 Moderatör: Onur
Eseri okuyan, merak eden ve söyleşiye katılmak isteyen herkesi bekliyoruz..