Umut. Osmanlı’nın son döneminde, insanların o zamanın şartları ve zorluklarında göç etmek zorunda kalan ve etmeyen ailelerin hayatını anlatmış. Ve tüm bunları arasında birbirine tutunmuş iki aşık Sebahat ve Aram… Onlar birbirilerinin aşklarından vazgeçmiyor, vazgeçmektense ömürlerinin kalanını yalnız geçirmeyi seçiyor. Onların yaşadıkları bana “insan her zaman hissettiklerinin peşinden gitmeli” dedirtti. Tabi bir de Muhittin ve Sitare var, ilk anda başlayan uyum onlar. Ve o uyumdan olan küçük bir Ayşe. Kendi küçük ama hissettirdiği büyük bir mutluluk. Yazarın da dediği gibi “ Her yeni can bir umuttu. Her yeni gün bir umuttu.” İnsan umut ettiği müddetçe yaşar bence… UmutAyşe Kulin