Hazır mıydım?Edebiyat & Roman
Hazır mıydım Oğuz Atay okumaya? Bilmiyorum, belki de herşeye hazır olmaya çalışmak yoruyor bizleri. Gardımızı alıp ben tamamım demek için çabalıyoruz her birimiz. Gerek var mı? Öylece, gelişi güzel yaşamak ve hayattan zevk almaya çalışmak varken bu şekilde yaşamaya gerek var mı?
Kaç senedir bekliyordu bu kitap kitaplığımda, kaç kere elime alıp henüz bu kitabı okumanın zamanı olmayabilir diye bıraktım? Nedir bu, ön yargı mı, saygı mı? Kendime tamam hadi artık oldun sen, oku, Oğuz Atay okumaya da hazırsın demem için ne kadar beklemem gerekiyordu acaba?
O gün aldım elime kitabı incecik kitap, oku dedim. Anlamazsan bir daha okursun. Bir hikaye kitabı bu. Hikaye işte... Ne gerek var gözünde bu kadar büyütmeye dedim. İyiki söyledim bunu kendime ve başladım bu kitaba. Ama hayır bu düşünceye girdiğim için iyiki diyor olsam da bu düşünceyle okunacak bir kitap değilmiş. Kimsin sen Oğuz Atay, ben ki içindekileri dışarı vurmayı beceremeyen birine bunları yazdırabilecek kadar ne yaşadın be adam... Varoluş mücadelesi mi ne bu hayır ya bunun adı başka bir şey. Sen insanın en derinine dokunuyorsun. Seni çok sevdim. İyiki tanıdım seni.
İlk hikayeyi okuduktan sonra, kitabın kapağına baktım. Oğuz Atay'ın yüzüne. Ne anlatmak istiyorsun sen dedim. Bu hikayede benim anladığımdan daha fazlasını anlatmak istiyorsun ama ne? Beyaz Mantolu Adam... Sessiz başlıyor kitap. O sessiz, beyaz mantolu adam çok sessiz. Sanırım onunla birlikte ben de daldım derinlere. Sonraki hikayelerde konuşuyor karakterler. Diğer kitaplardan farklı ama bu konuşmalar. Kendileriyle konuşuyorlar. Onlar içe döndükçe ben de döndüm. Ben de konuştum ama kendimle. Oğuz Atay'ın babasına yazdığı mektup derinden etkiledi beni. Çok beğendim belki de en beğendiğim bölüm o mektuptu.
Her kitap size başka şeyler öğretir. Oğuz Atay bana o bana çok tanıdık olan yanımı öğretti. Sürekli kendiyle konuşan Merve'yi. Evet ben hep içimde konuşurum. Yolda yürürken içimdeki hayatı yaşarım, gece yastığa kafamı koyduğum an da başlar o içimdeki ben. Yalnızken kahvemi masaya koyup bir sigara yakınca da sessizce fısıldayarak konuşurum içten içe. Sen bana beni hissettirdin. Seni cok sevdim.
10 gün sonra Tutanamayanlar tiyatrosunun yaşadığım şehirde oynanması da bir tesadüf mü acaba? Hemen bilet aldım. Seninle daha yakın daha samimi olmak istiyorum artık. Kitaplığımda yerin daha büyük olacak.
Oğuz Atay'ı tanımak isteyenler. Bu kitap doğru kitap.
·
132 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.