Abşalom Abşalom ~ William Faulkner
Geçmiş asla ölmez. Hatta geçmiş değildir bile.
Merhaba sevgili kitapseverler;
Bir Kazı Çalışması: Abşalom, Abşalom! Okuru, Güney'in çürüyen aristokrasisinin enkazına gömülü bir hakikati ortaya çıkarmaya çağırıyor. Bu roman hikâye anlatmıyor; aksine, içinize işleyen sorular sorduruyor.
Yine Faulkner’a özgü o uzun, karmaşık ve soluk kesen cümlelerle, Thomas Sutpen'in gizemli ve lanetli hayatını farklı anlatıcıların perspektifinden okuyoruz. Her anlatıcı kendi gerçeğini yaratırken, tek ve nesnel bir hakikat diye bir şeyin olmadığını anlıyoruz. Roman, Amerika'nın en büyük yaralarından biri olan ırk meselesini, bir ailenin trajedisi üzerinden derinlemesine sorguluyor.
Peki nedir bu "Abşalom"?
İsmi, Eski Ahit'teki en trajik hikayelerden birine, Kral Davut'un oğlu Avşalom'a göndermedir. Oğul, babasına isyan eder ve saçları bir ağaca takılarak ölür. Kral Davut'un yaktığı ağıt yüzyılları aşar:
"Oğlum Avşalom, oğlum, oğlum Avşalom! Keşke senin yerine ben ölseydim!"der.
Abşalom’un saçlarının ağaca dolanarak ölmesi, metinsel bir karşılık taşır. Ahit’de bu sahne sadece bir ölüm değil, bir gururun bedeli, bir isyanın kendi ağına düşmesi anlamına gelir. Yani Davut’a başkaldıran oğul, en çok övündüğü (güzel saçlarıyla simgelenen) özelliği yüzünden ölür.
Faulkner, bu kadim trajediyi alır ve modern bir ailenin çöküşüne uyarlar. Tıpkı Davut'un ailesinde olduğu gibi, Sutpen ailesi de ırkçılık, ensest, nefret ve intikamla yok olur.
Son sözü yine Faulkner söyler; İnsan, kendi inşa ettiği şeyi neden kendi elleriyle yıkar?
Faulkner okumayı çok seviyorum ve hep seveceğim.. Herkese keyifli okumalar dilerim, sevgiyle
·
76 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.