Kitabın sonunda o kadar çok şaşırdım ki birkaç dakika kendime gelemedim. Hüseyin Rahmi'den okuduğum üçüncü kitaptı ve diğer kitaplarında da olduğu gibi mizahi bir eleştiri vardı. Kitabın konusu ve olayların akışı tek yönlü olsa da yazarın eleştirme tarzını çok sevdiğim için bu kitabını da beğendim. Ayrıca Hüseyin Rahmi'nin alaycı dili beni resmen kendine bağımlı hâle getirdi. Betimlemeleri bu kadar zorbalayıcı olan bir yazar daha önce okumamıştım. Ama aynı zamanda insanların ve toplumun çökmüş ahlakını ve cahilliğini kitaplarında bu kadar iyi işleyen yazara da az rastladım. İnsan psikolojisinin karanlık yönleri de bu eserinde çok güzel işlenmişti. İnsanların aşk diye adlandırdıkları ahlaksızlıklar silsilesi için neleri göze alabildiğini tüm gerçekliğiyle işlenmişti. Şemi'nin içinde bulunduğu ruh hâli okuyucuya ne kadar uzak olsa da Hüseyin Rahmi'nin dilinden okuyunca olayı yaşıyor gibi oldum. Beni en çok etkileyen de kitabın sonuydu. Hiç beklemediğim bir şeyin oluşunu bu kez de bir kitapta görmüş oldum.
·
63 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.