Uzun Yürüyüş kitabında Stephen King bizleri uzun bir yolculuğa çıkarıyor ancak geri dönüşü olmayan bir yolculuk. 100 erkek çocuğunun Maine'den başlayarak eyaletin aşağısına doğru yaptıkları yolculuk, sadece biri hayatta kalana kadar devam edecektir. Durmak yok, dinlenmek yok, tempo düşürmek yok...
Bu yürüyüş hayatımızın akışına benzetilebilir. Yaşadığımız zorluklar, sıradan günlerimiz yarıştaki tepeler, düzlükler olarak karışımıza çıkıyor. Sonunda bir ödül olduğuna inanıyoruz ama yarış bitince anlamsızlığının farkına varıyoruz. Açıkcası bu şekilde düşünülünce kitap çok güzel gibi geliyor ancak okurken sıkıldım. Temposu düşük bir kitaptı. Yarışmacılarla birlikte sadece yürümek ne demek biraz onu yaşadım. King okumak isteyenler kesinlikle farklı bir kitapta okuyabilirler diye düşünüyorum.