yalçın tosun'un öykü kitabı. olup bitenlerin fırtınasına kapılıp feryat figân çığrışan insanları değil, bir an durup göğe bakan insanları anlatıyor; daha doğrusu, insanları da değil, o an'ları anlatıyor. yazarın bu sefer pek de suyuna gitmediği o meşhur "olan biten", hani hepimize az çok malum olan (az mı?) o ölümcül hikâyeler bu kez gizli gizli üşüşüyor başımıza, ama kendilerini göstermek için değil. yanımızda oturup bizle birlikte o an'lara bakıyorlar. bir yerde film yırtılıyor, içeri dalıyoruz, bir bıçak saplanmalık zaman içinde geri çıkıyoruz, herkesin ait olduğu yere dönmeden hemen önce birbirine sessizce son kez baktığı "o an" oluyoruz bir başka evrendeki bir başka öykü kitabında.
nasıl desem... soğuk bir sokakta, bir ölünün upuzun sarı saçlarını okşayan kadını düşün. şimdiyse gözlerini kapat, hiç bir şey düşünmeden sadece ve sadece saçların yumuşacık temasını hisset elinde.
işte öyle.
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.