Yeni anne olmuş bir kadının cinnetle akıl arasındaki o dar çizgide gidip geldiği bu hikâyede, evlilik, aşk ve annelik gibi kavramların karanlık yüzüyle karşılaşıyoruz.
Kitaptaki kadının tavırlarını çoğu kez abartılı bulsam da, hikâyenin dili oldukça akıcıydı ve anlatmak istediğini güçlü biçimde aktarıyordu. Belki daha genç okurlar karakterin duygusal gelgitlerinde kendilerini daha kolay bulabilirler.
Benim içinse annelik, doğanın kadına sunduğu bir hazırlık süreci. Biyoloji öğretmeni olarak biliyorum ki bebek anne rahminden ayrıldığı anda, yani göbek bağı kesildiğinde, annelik hormonları kanda hızla yükselir. Doğa bizi anne olmaya o an hazırlar.
Hatta yapılan araştırmalarda horozlara bu hormonlar (özellikle prolaktin) enjekte edildiğinde civcivleri kanatlarının altına alıp korudukları gözlemlenmiştir. Yani şefkat, doğanın bize verdiği bir armağandır.
Erkekler bazen uzak, ilgisiz ya da anlamıyor gibi görünür ya… belki de gerçekten anlamıyorlardır:)) Ne yapsınlar, doğa onlara bu hormonu esirgemiş:)) Prolaktin yoksa, şefkat de eksik kalıyor. Erkekleri hiççç savunacak değilim:) hemcinslerim kızmasın ama ben değil biyoloji öyle söylüyor.
Tüm bunları düşününce, annelik bana sadece biyolojik bir süreçten ibaret değilmiş gibi geliyor. Diğer yandan; Freud’un söylediği gibi bir yetersizlik değil; Karen Horney’nin dediği gibi kadınlara verilmiş bir lütuf aslında annelik ve kadın olmak.
İnsan seçimlerinde elbette yanılabilir, hayatı paylaştığı kişiyle yolları ayırabilir; ama bu, anneliğin özündeki sevgiyi ve bağı yok etmez. Çünkü o bağ, doğanın bizde özenle kurduğu en derin “refleks”lerden biridir.
Benim için “anne olmak” sevgiyle, şefkatle, bazen de gözyaşıyla dolu, ama asla bu kadar tekinsiz bir yer değil. Buna rağmen bu romanı okumaktan mutluyum; çünkü merakım dindi:)
Bir de; kitaba bir başlık bu kadar mı yakışır
@sedaersavci nın akıcı ve duru çevirisi
#tavsiyekitap #geberaşkım
·
338 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.