Aristokrasinin sessiz cenazesi...1000Kitap
Puan vermedi·104 syf.··
Beğendi
·2025 33. kitabı
·15 saatte okudu
·Okunma: 02 Kasım 2025 03:20
"İki gözüm, bağışlayın ama, sizin hiçbir şeyden anladığınız yok. Eğer tüm bu ilin sınırları içinde ilgiye değer, hatta seçkin bir şey varsa, o da bizim vişne bahçemizdir."
Der, çiftliğin sahibi Lubov Andreyevna Ranevskaya... Çünkü onun, ailesinin ve hatta hizmetlilerinin bile geçmişteki varlıklarının, ihtişamlı hayatlarının, anılarının da sembolüdür Vişne Bahçesi...
Anton Çehov, 19.yüzyıl Rus aristokrasisinin çöküşünü; artık çalışarak, üreterek, ticaret yaparak varlığını sürdürmek zorunda kalan değişen toplum düzenine ilişkin hikayesini abartılı karakterlerinin trajikomik diyaloglarıyla da olsa hüzünlü bulduğum dört perdelik bir oyun yazarak kaleme almış.
Eskiden ihtişamlı bir hayat yaşayan aile yeni düzeni görmezden gelip, redderek eylemsizliğin sonucunda kaynaksız kalıp, biriken borçları karşılığında vişne bahçelerinin açık arttırmada kaybedecekleri gerçeğiyle bile yüzleşmeyerek çıkmaza girerler.
Ancak evlerine orkestra çağırıp balo düzenlemekten, etrafa gösteriş için son paralarını dağıtmaktan geri kalmazlar.
Çehov, Trofimov karakteriyle;
"Yaşamınızda hiç değilse bir kez olsun gerçeğin doğrudan doğruya gözlerinin içine bakın." diye bir serzenişte bulunur.
Andreyevna'nın verdiği cevap ise anılarına olan aidiyetine bağlılığının ve davranışlarındaki tutarsızlığın izahı gibidir:
"...fakat söyleyin bana cancağızım, gençliğinizden ötürü değil mi bu; bu sorunların hiçbirinin size acı vermeyişinden ötürü değil mi? Cesaretle bakıyorsunuz ileriye doğru; fakat bunun nedeni orada korkunç bir şey görmeyişiniz, böyle bir şey beklemeyişiniz değil mi? Hayatın genç gözlerinize henüz kapalı oluşu değil mi? Bizden daha dürüst, daha cesur, daha ciddi bir kişiliğiniz var... Fakat biraz derinliğine düşünün, azıcık yüce gönüllü olun da bağışlayın beni. Burada doğdum ben; babam, annem, dedem burada yaşıyorlardı... Seviyorum bu evi; vişne bahçesi olmadan kavrayamıyorum hayatımı... Satılması çok gerekiyorsa, beni de onunla birlikte satın..."
Nihayetinde, bir zamanlar çiftlikle,rinde dedesi ve babası köle olarak çalışan, kendisi artık ticaret yapan köylü Lopahin çiftliği vişne bahçeleriyle satın alır.
Çiftliği herkes terkettiğinde sessizliğin içinde uzaklardan gelen vişne ağaçlarına inen balta sesleri aristokrasinin sessiz cenazesini kaldırır.
Kurgusuyla, birbirinden farklı güçlü işlenmiş karakterleriyle hayranlığınızı kazanırken, düşündüren, sorgulatan eser tavsiyemdir. İyi okumalar dilerim... ️
instagram.com/p/DQuQuR3DNhB/?...
Vişne Bahçesi
.
Anton Çehov
Vişne Bahçesi
.
Anton Çehov·
644 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Nanon da Fransa'daki aristokrasinin mal varlığına el kolunuşunu tematize ediyordu. Asırlardır babadan oğula geçen bu düzenin kaymağını yemeye o kadar bir alışmıştık var ki, insan "insan olan bunu kendi aleyhine de olsa hiç mi sorgulamaz?" diye sorası geliyor. Tolstoy gibi yüce ruhlar çıkmış çıkmasına, ama kimseye güzellikle laf anlatamamışlar, illa tepeden ve kanla gelen bir ihtilal şart gibi geliyor. Yeni dünya düzeni her ne kadar başka emellere başlık olsa da, insanlık bugün her zamankinden daha aç bu yeni dünya düzenine... O da zorlamadan gelmeyecek gibi...
Esra K.
Gönderi Sahibi
Gamax Aristokrasinin körleşmiş alışkanlıkları ve yeni toplumsal değişimin kaçınılmazlığı öyle ustaca işlenmiş ki, incelemede de bahsettiğim gibi hikayenin büyük trajedisi, değişimin kaçınılmazlığının farkında olup buna rağmen eylemsiz kalmalarıdır.
Yeni düzenin sancıları, geçmişin sessizliklerinden doğuyor sanki.
Ve haklısınız günümüzde toplum bu düzene daha aç. Ve elbette bir mecburiyet, bir zorlama olmadan değişmeyecek gibi :/
Yorumunuz ve katkınız için cok teşekkür ederim. 🙏📚✨️